Μανιτάρια στη Ζαγορά

Τρουφοκυνήγι στη Καστοριά

2011-12-12T11:08:00.000-08:00

Ευχαριστώ τον φίλο μου Γιώργο Σέτκο, Πρόεδρο των Μανιταρόφιλων Δυτικής Μακεδονίας και γνωστό τρουφοκυνηγό για την υπέροχη βόλτα σε δάσος της Καστοριάς και για το κυνήγι τρούφας που απόλαυσα με τα πανέξυπνα σκυλιά του.

Σε στιγμή δράσης...

Η Σανέλ

Η Σπίνα

Ένα αταυτοποίητο Hymenogaster

Άλλο ένα άγνωστο είδος Hymenogaster

Tuber ferrugineum

Elaphomyces muricatus
Αυτό το βρήκα εγώ.....

Sclerogaster compactus

Tuber aestivum

Genea sp.

Tuber excavatum

Μία πολύ καλή σοδειά όσο αφορά την ποικιλία

Και εδώ τα μαύρα "διαμάντια" στα χέρια των αληθινών διαμαντιών !!!!!!!!!!

Πρώτη φορά δοκίμασα να μαγειρέψω κάτι με τρούφα, προτίμησα κάτι εύκολο, μία τρουφομακαρονάδα !!!!

9η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού 2011

2011-11-07T00:59:00.000-08:00

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε και η 9η Πανελλήνια μανιταρογιορτή, που έγινε στον Ζιάκα Γρεβενών. Είχε ως βασικό θέμα το μανιτάρι, μανιτάρι και πάλι μανιτάρι !!!!

Η είσοδος των εγκαταστάσεων, στις οποίες έγινε η φετινή γιορτή.

Παρασκευή απόγευμα και μαζευόμαστε σιγά σιγά.

Η ντόνα - τρουφόσκυλο, ένα όμορφο λαμπραντόρ.

Ο δικός μου Πρόεδρος (Σοφρώνης Δημήτριος), Μανιταρόφιλων Μεσογαίας, απευθύνει χαιρετισμό.

Ο Πρόεδρος του Μυκητολογικού συνδέσμου Κύπρου, Θωμάς Κυριακού, παρουσιάζει το καινούριο τους βιβλίο, με τον Μιχάλη Λοιζίδη.

Ο Άγγελος Παπαδημητρίου αναπτύσει το θέμα των δηλητηριάσεων από τα μανιτάρια και παρουσιάζει τα πιο επικίνδυνα.

Μερικά μανιτάρια που βρεθήκανε στο βουνό του Όρλιακα.

Τι να πεις για αυτά τα χρώματα, απλά το απολαμβάνεις.

Η Δέσποινα και ο Μπλάκ, μοιράζουνε την μανιταρόσουπα.

Και λίγη χαλάρωση μετά μουσικής.

Ο Άγγελος με τον Γιώργο, προσπαθούνε να ταυτοποιήσουνε κάποια μανιτάρια που μόλις φθάσανε από τον Χολωμόντα, τα έφερε ο Πρόεδρος των Μανιταρόφιλων Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Βολοβότσης.

Αρκετά από τα μανιτάρια που υπήρχαν στην έκθεση, ήταν από διάφορα σημεία της Ελλάδας, καθώς αρκετοί μανιταρόφιλοι, καθώς ερχότανε, φέρνανε και δείγματα από την περιοχή τους.

Επίσκεψη στο μουσείο, πριν τα επίσημα εγκαίνια.

Ένας ζεστός και φιλικός χώρος.

Η είσοδος, έτσι όπως έπρεπε να είναι.

Το σάββατο το πρωί που έγινε η εξόρμιση στο βουνό, ο κόσμος ήταν πάρα πολύς.

Τι υπέροχα που είναι αυτά τα Scutiger....

Όλα αυτά τα δείγματα περιμένουνε την σειρά τους για αναγνώριση.

Ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, ταυτοποιεί και τα τελευταία είδη.
Ο Δημήτρης Σοφρώνης και ο Λίνος Κότης παραδίδουν μαθήματα στο μικροσκόπιο.

Ο Νίκος Παπανίκος, διευκρινίζει σημεία και θέματα που αφορούν τον διαδυκτιακό χώρο συνάντησης των απανταχού μανιταρόφιλων, το manitari.gr

Αυτή η φωτιά καίει χρόνια !!!!

Οξυά !!!!! Μεγαλείο χρωμάτων !!!

Τι να πει κανείς για αυτούς τους ανθρώπους, ακούραστοι, ΜΠΡΑΒΟ σας.

Στα εγκαίνια του μουσείο επικράτησε το αδιαχώρητο....

Μία φωτογραφική γεύση πριν φύγω.

Είναι επειδή πάει με το μπουφάν μου !!!

Μανιταροεξόρμηση 15-10-11 στο Μαίναλο.

2011-10-15T12:57:00.000-07:00

Στις 15-10-11 έγινε κοινή εξόρμηση των Νοτίων και των Μανιταρόφιλων Μεσογαίας στο Μαίναλο.

Η εκδρομή είχε κανονιστεί από καιρό και πάλι αυτή την φορά την αρχική ιδέα, την οργάνωση και την υλοποίηση της είχε ο Ηλίας (ΚΥΚΕΩΝ).

Σε ευχαριστούμε Ηλία.

Αν και ήταν γνωστό πως ο καιρός θα ήταν βροχερός η εξόρμηση έγινε.

Δυστυχώς είχε ανά διαστήματα πολύ βροχή, ακόμη και χαλάζι, αλλά τουλάχιστον την ώρα της αναζήτησης μανιταριών ο καιρός μας έκανε την χάρη και δεν έβρεχε.

Μανιταράκια για μάθημα βρήκαμε αρκετά, αλλά από φαγώσιμα τα πράγματα ήταν φτωχικά, μερικοί Lactarius salmonicolor υπήρχανε για να κρατάνε το ενδιαφέρον μας.

Εδώ βλέπετε τους μανιταρόφιλους στο σημείο από όπου ξεκίνησε η εξόρμιση.

Κάτω από ένα έλατο για μίνι σεμινάριο....

Μερικά μανιτάρια προς ταυτοποίηση

Τεράστιοι βωλίτες έτοιμοι για ψήσιμο

Ο Γιώργος στο ρόλο του ψήστη

Και εδώ με την Λούνα στην επίδειξη αναζήτησης τρούφας που μας έκαναν.

Μορχέλα και στη Ζαγορά

2011-05-16T23:16:00.000-07:00

Για πρώτη φορά κατέγραψα στο χωριό μου μία μορχέλλα. Ο βιότοπος της ήταν αυτός που πίστευα από πριν και που είχα δει στην βιβλιογραφία. Βρέθηκε σε χωράφι με μηλιές, σε σημείο που υπήρχανε πολλά σάπια μήλα.
Σε αυτόν τον βιότοπο γνώριζα από παλιά πως καρποφορεί το "μακαρονάκι" (Gyromitra esculenta), οι Ζαγοριανοί το τρώνε εδώ και πολλά χρόνια.
όταν τους έδειψα την μορχέλα όλοι την είχανε ξαναδεί αλλά κανένας δεν γνώριζε πως πρόκειται για ένα από τα κορυφαία εδώδιμα μανιτάρια.

Morchela elata

Μία άλλη σπουδαία καταγραφή ήταν της Plectania rhytidia, ένα σπάνιο μανιτάρι. Από τα στοιχεία που έχουμε ως μανιταρόφιλοι πρόκειται για την 1η Πανελλήνια καταγραφή.

Νερά υπήρχανε άφθονα, αλλά το κρύο δεν ευνόησε την καρποφορία μανιταριών.

Clathrus ruber

Terfezia sp.

Astraeus hygrometricus

Tuber sp.

Coprinus sp.

Lycogala epidedrum

Plectania melastoma

Η παρουσία μου ενόχλησε ένα κονάκι.

Ο ασβός με κοιτά με περιέργεια.

Όλα για τα μανιτάρια - Μανιτάρια για όλους

2011-05-13T13:47:00.000-07:00

Την Παρασκευή 6 Μαίου πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, στις εγκαταστάσεις του ΚΠΕ Μελίτης στην Βεύη της Φλώρινας, σεμινάριο για τα μανιτάρια. Το θέμα του σεμιναρίου ήταν "Όλα για τα μανιτάρια - Μανιτάρια για όλους", απλές και κατανοητές εισηγήσεις που έβαλαν τους ακροατές για τα καλά μέσα στον κόσμο των μανιταριών. Το Σάββατο 7 Μαίου κάναμε εξόρμιση σε κοντινό δρυοδάσος για συλλογή μανιταριών. Δυστυχώς δεν είχε ευνοήσει ο καιρός και οι καρποφορίες ήταν ελάχιστες.

Πριν φτάσω στην Βεύη, έριξα μια ματιά για υπόγεια μανιτάρια σε δάσος με πλατύφυλλη δρυ και βρήκα το παρακάτω υπόγειο, 2η Πανελλήνια καταγραφή.

Hysterangium calcareum

Οι ομιλητές του σεμιναρίου.

Ο κ. Δήμου Δημήτριος

Ο κ. Κωνσταντινίδης Γιώργος

και ο κ. Πολέμης Ηλίας

Την επόμενη μέρα το λεωφορείο μας πήγε κοντά στο Φλάμπουρο, για εξόρμιση και συλλογή μανιταριών.

Εφοδιαστήκαμε και με ξινό νερό Φλώρινας για να ξεδιψάσουμε.

Ο κ. Κωνσταντινίδης μας εξηγούσε τον κύκλο ζωής των μυκήτων στο περιβάλλον και ταυτοποιούσε τα ελάχιστα μανιτάρια που βρήκαμε.

Mycena sp.

Entoloma sp.

Helvella acetabulum

Marasmius oreades

Αρκούδες δεν είδαμε, αλλά ήταν κάπου εκεί ....

Το μενού στο Φλάμπουρο είχε μανιταρόπιτα, μανιταρόσουπα, κοκορέτσι με μανιτάρια .....!!!! και Laetiporus sulphureus στα κάρβουνα.

Ο κ. Δήμου τακτοποιεί τα μανιτάρια για να γίνει λίγο αργότερα η ταυτοποίηση τους.

Έτοιμα πλέον τα μανιτάρια για ταυτοποίηση.

Μορχέλες στα Μεσόγεια - Μάρτιος 2011

2011-03-13T10:50:00.000-07:00

Μανιταρόφιλοι Μεσογαίας

2011-02-06T13:36:00.000-08:00

Σήμερα στις 06-02-11, έγινε στα γραφεία του συλλόγου μας στην Κερατέα η πρώτη κοπή της πρωτοχρονιάτικης μας πίτας.
Κάναμε και την παρουσίαση του ενημερωτικού μας φυλλαδίου που πρόσφατα εκδόθηκε.

Εδώ βλέπετε το εξώφυλλο του ενημερωτικού φυλλαδίου.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Γιώργο Κωνσταντινίδη για την επιμέλεια των κειμένων, για τον σχεδιασμό της έκδοσης, την γραφιστική επεξεργασία και την σελιδοποίηση.

Ο σύλλογος είναι ο έκτος κατά σειρά που λειτουργεί στην Ελλάδα, υπάρχει και λειτουργεί από το τέλος του 2007, αλλά τυπικά συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 2009.
Σκοπός του συλλόγου είναι η ανάπτυξη της μανιταροκουλτούρας, η διάδοση της μανιταρογνωσίας και της μανιταροφιλίας, η γνώση της φύσης, η προστασία της μυκοχλωρίδας και η προστασία των οικοσυστημάτων.

Άποψη από την συμμετοχή των μανιταρόφιλων

Ο Πρόεδρος Σωφρόνης Δημήτριος με τον υποφαινόμενο κάνουν την παρουσίαση του φυλλαδίου.

Ο Πρόεδρος κόβει την πίτα.
Το φλουρί έπεσε στον Πρόεδρο, τυχαίο .... δεν νομίζω...!!!

Καλή μανιταροχρονιά σε όλους μας !!!

Μανιταροεξόρμηση στη Δίρφυ 23-10-10

2010-10-23T13:03:00.000-07:00

Πριν ξεκινήσω να γράφω για τα τεκτενόμενα της μανιταροεξόρμησης μας, θα ήθελα να πω ένα ΜΠΡΑΒΟ και ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στον Ηλία (http://kykeon.ning.com/) που εμπνεύστηκε και διοργάνωσε αυτή την μανιταροεκδρομή.

Αρχικά συναντηθήκαμε στις 9:00 π.μ. στα διόδια του Καπανδριτίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα, αφού γνωρίστηκαν οι μανιταρόφιλοι μεταξύ τους, ξεκινήσαμε στις 9:30 π.μ. για τις εγκαταστάσεις μανιταροκαλλιέργειας στην Εύβοια.

Επισκεφθήκαμε τις εγκαταστάσεις μανιταροκαλλιέργειας - ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΔΙΡΦΥΣ, στην Εύβοια. (http://www.manitariadirfis.gr/el/proionta/apoksiramena-dirfis/25)

Όπως βλέπετε υπήρχε μεγάλη συμμετοχή

Εδώ βλέπετε τον Λευτέρη Λαχουβάρη - Γεωπόνο, να μας ενημερώνει για την καλλιέργεια των μανιταριών. Όλες οι πληροφορίες που μας είπε ο Λευτέρης ήταν χρήσιμες, αυτό όμως που δεν γνώριζα είναι ότι χρησιμοποιείτε το μυκήλιο του Ganoderma lucidum ως βιοφίλτρο.

Διαλογή των πλευρωτών

Ζύγισμα

Συσκευασία

Ετικέτες με την επωνυμία της επιχείρισης και την ταυτότητα του μανιταριού.

Έτοιμη η συσκευασία προς κατανάλωση

Ένα άλλο είδος συσκευασίας

Pleurotus ostreatus

Έτοιμα για το εμπόριο

Από εδώ θα ξεπιδήσουν σε λίγες μέρες οι πολύ νόστιμοι, θρεπτικοί αλλά και φαρμακευτικοί πλευρωτοί.

Ευχάριστη έκπληξη για μένα ήταν που είδα πρώτη φορά στις εγκαταστάσεις την πιο κάτω αφίσα, που είναι από τη σχολή που σπούδασα, το τμήμα που έκανα την πτυχιακή μου και την πρακτική εξάσκηση, από τον καθηγητή μου Ζαχαρία Αθανασίου που μ'έβαλε αρχικά στον κόσμο των μανιταριών.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το βουνό για μανιτάρια. Σε ένα πολύ όμορφο μέρος με μικτό δάσος από έλατο και καστανιά

Αφού μαζέψαμε τα μανιτάρια μας (είχε αρκετά μανιτάρια για καταγραφή, όχι όμως σε ποσότητα από εδώδιμα), ξεκίνησε η δύσκολη και σημαντικότερη διαδικασία, αυτή της ταυτοποίησης των ειδών.

Εδώ βλέπουμε μερικά ταυτοποιημένα είδη από αυτά που φωτογράφισα.

Και μερικά αταυτοποίητα είδη.

Και εδώ βλέπετε την δική μου αχυρόμπαλα που πήρα από τον Λευτέρη, πως καρποφόρησε μετά από περίπου 2 εβδομάδες.

Η πρώτη λευκή τρούφα (Tuber magnatum) στην Ελλάδα.

2010-10-22T12:57:00.000-07:00

Την ανακάλυψη έκαναν τα σκυλιά του Προέδρου Μανιταρόφιλων Δυτικής Μακεδονίας, Γιώργου Σέτκου.
Ακολουθεί βίντεο με τον ίδιο στο κανάλι Alpha και συνέντευξή του στην εφημερίδα τα ΝΕΑ.

ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΩΡΓΟ !!!
Άντε τώρα και με μία μελανόσπορη !!!

«Είχα βγει για ένα συνηθισµένο κυνήγι µανιταριών στο δάσος. Τα σκυλιά έψαχναν για πολλή ώρα, αλλά δεν έβρισκαν τίποτα. Παίρνοντας τον δρόµο της επιστροφής, ένα από αυτά µυρίστηκε κάτι και άρχισε να σκάβει. Λίγα λεπτά αργότερα ανακάλυψα έναν πολύτιµο θησαυρό. Η λευκή τρούφα είχε βρεθεί για πρώτη φορά και την κρατούσα στα χέρια µου!».

Ο Γιώργος Σέτκος, φαρµακοποιός από την Καστοριά, είναι ο άνθρωπος που την περασµένη εβδοµάδα ανακάλυψε την πρώτη λευκή τρούφα στην Ελλάδα, στο πυκνό δάσος της Δυτικής Μακεδονίας.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος υπόγειου µανιταριού, η τιµή του οποίου µπορεί να ξεπεράσει τα 6.000 ευρώ το κιλό! Η λευκή τρούφα είχε µέχρι τώρα εντοπιστεί µόνο σε τέσσερις χώρες σε όλο τον κόσµο: την Ιταλία, την Ισπανία, την Κροατία και τη Σλοβενία.

«Ξεκίνησα στις 7 το πρωί της Πέµπτης 7 Οκτωβρίου µαζί µε τα τρία σκυλιά µου, τον Μπρακ, τη Σανέλ και τη Σπίνα, εν µέσω δυνατής βροχής. Οδηγήθηκα ενστικτωδώς σε ένα συγκεκριµένο σηµείο µέσα στο δάσος», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Σέτκος, πρόεδρος του Συλλόγου Μανιταρόφιλων Δυτικής Μακεδονίας.

«Τα σκυλιά άρχισαν να ψάχνουν, αλλά επειδή δεν έβρισκαν τίποτα αποφάσισα να φύγω. Στον γυρισµό ένα από αυτά σταµάτησε, άρχισε να µυρίζει το έδαφος και ξεκίνησε να σκάβει µε µανία, φανερώνοντας ένα µεγάλο κοµµάτι τρούφας. Την κράτησα στα χέρια µου και δεν µπορούσα να το πιστέψω».

Λίγα µέτρα πιο πέρα, άρχισαν να σκάβουν και τα άλλα δύο σκυλιά, ξετρυπώνοντας έξι ακόµη λευκές τρούφες. «Ετρεξα αµέσως στο εργαστήριό µου και εξέτασα τους σπόρους.

Επρόκειτο πράγµατι για τη λευκή τρούφα, όπως επιβεβαίωσε και ο µικροσκοπικός έλεγχος που έκανε την επόµενη ηµέρα ο ερευνητής Γιώργος Κωνσταντινίδης».

Ο δίχρονος Μπρακ, το σκυλί που ευθύνεται για τον εντοπισµό της σπάνιας τρούφας, πέρασε στην ιδιοκτησία του κ. Σέτκου εντελώς συµπτωµατικά. «Πρόσφατα βρέθηκα στην Ιταλία και αγόρασα ένα σκυλί για λογαριασµό ενός φίλου από τις Σέρρες. Οµως εκείνος θεώρησε ότι είναι πολύ µικρό και µου είπε ότι δεν το ήθελε. Αναγκαστικά το κράτησα εγώ. Ηταν το σκυλί που βρήκε την τρούφα!».

«Θησαυροί» 280 γραµµαρίων
Τα µανιτάρια είχαν συνολικό βάρος 280 γραµµαρίων και η αξία τους υπολογίζεται στα 1.500 ευρώ. Παρ’ όλα αυτά ο Γιώργος Σέτκος δεν δίστασε να θυσιάσει έναν από τους επτά «θησαυρούς» του.

«Αποφασίσαµε να γευτούµε µία από τις τρούφες. Μαζί µε άλλους µανιταροσυλλέκτες πήγαµε σε µια ταβέρνα στα Γρεβενά και φάγαµε ταλιατέλες µε παρµεζάνα και τρούφα. Το αποτέλεσµα ήταν νοστιµότατο!».

Ο πρόεδρος των µανιταρόφιλων δεν σκέφτηκε ούτε λεπτό να εκµεταλλευτεί εµπορικά τις τρούφες. «Ποτέ δεν είδαµε τα µανιτάρια ως πηγή εσόδων.

Τοποθετήσαµε µια τρούφα στο αρχείο του συλλόγου µας και οι υπόλοιπες θα χρησιµεύσουν στην εκπαίδευση των σκύλων».

Ο κ. Σέτκος αρνείται να αποκαλύψει το σηµείο στο οποίο βρέθηκαν τα πολύτιµα µανιτάρια. «Είναι κάπου στη Δυτική Μακεδονία, αλλά δεν θα σας πω σε ποιο νοµό. Η αναζήτηση της τρούφας αποτελεί κυνήγι ζωής για τους µανιταρόφιλους. Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει αν µαθευτεί».

Ωστόσο, δηλώνει ότι θα συνεχίσει το ψάξιµο και εµφανίζεται βέβαιος ότι η ελληνική γη κρύβει και άλλες εκπλήξεις.

«Δεν υπάρχει αµφιβολία ότι θα βρεθούν ξανά λευκές τρούφες στην ευρύτερη περιοχή, ενδεχοµένως και σε άλλα σηµεία της Ελλάδας».

Φθινοπωρινά μανιτάρια

2010-10-11T04:29:00.001-07:00

Ένας Οκτώβριος με πολλές βροχές και ένας Σεπτέμβρης βροχερός που είχε προηγηθεί είχαν σαν αποτέλεσμα στη Ζαγορά να πλυμμηρίσουν τα δάση οξιάς και καστανιάς από μανιτάρια. Όσο και αν ακούγεται παράξενο είχα χρόνια να πετύχω τέτοια μανιταροπλυμμήρα στο χωριό. Απλώς δεν μου έτυχε.
Πιο κάτω μερικές στιγμές από την εξόρμησή μου.

και μερικές φώτο από είδη που δεν είχα ξαναφωτογραφίσει

Grifola frondosa

Εδώ ο αδερφός μου ο Θοδωρής με τρία κομμάτια από Καστανίτικο αυτάκι (Grifola frondosa), μία πολύ καλή σοδειά.

Scleroderma areolatum

Xerula longipes

Stropharia aeruginosa

Scleroderma polyrhizum

Albatrellus cristatus

Amanita muscaria

Lycoperdon echinatum

Εδώ ένα κολάζ με υπέροχες αμανίτες, αλλά μερικές από αυτές είναι πολύ επικύνδυνες !!!

Και ένα τελευταίο κολάζ από μανιτάρια που δεν αναγνώρισα και υπήρχαν πολλά τέτοια ...

3η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΩΝ

2010-04-02T00:13:00.000-07:00

3η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΩΝ ΣΤΟ ΝΕΣΤΟΡΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1 ΚΑΙ 2 ΜΑΙΟΥ 2010 ΧΟΡΗΓΟΙ: ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Τ.Ε.Δ.Κ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΔΗΜΟΣ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010

ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ (ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΞΕΝΩΝΕΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ)

ΚΑΛΟΣΩΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΑΠΌ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΕΤΚΟ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΝΟΜΑΡΧΗ KAI ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ANTONIO ANCORA(ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ)

17:30 ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ 1. Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ ( Γ.ΚΩΝ/ΝΙΔΗΣ -ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ) 2.ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (ΔΑΟΥΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ-ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Α.Π.Θ, ΓΕΩΠΟΝΟΣ) 3.ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ--ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟ GANODERMA LUCIDUM (ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΚΡΗ- ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ)

20:30 ΓΕΥΜΑ ΑΠΌ ΜΠΟΥΦΕ (ΜΑΝΙΤΑΡΟΣΟΥΠΕΣ) ΧΩΡΟΣ :ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ RIVER PARTY(ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗ) ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ με τούς MANITAROCK (Ερασιτεχνικό Μουσικό συγκρότημα του Συλλόγου) ΕΚΘΕΣΕΙΣ(ΚΤΙΡΙΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΧΩΡΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ) 1.ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΥΤΙΛΙΔΗΣ) 2.ΞΥΛΟΓΛΥΠΤΑ (ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΛΩΜΙΔΗΣ) 3.ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ-ΠΥΡΟΓΡΑΦΙΑ (ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΛΕΙΣΙΑΡΗ) 4.ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ "ΤΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙ" (ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:ΔΩΡΑ ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ) ΣΤΟΝ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΧΩΡΟ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΝΙΤΑΡΟΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΜΑΙΟΥ 2010

12:00 ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΡΟΔΙ) ΧΩΡΟΣ : 2η ΣΚΗΝΗ RIVER PARTY

13:30 1.TAMBURELLISTI DI TORRE PANDULI (ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ) 2. ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΑ ΤΟΠΙΚΑ ROCK ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ 16:00 ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ (ΚΤΙΡΙΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΧΩΡΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ) 1.ΟΙ ΤΡΟΥΦΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ (Γ.ΣΕΤΚΟΣ-Π.ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ) ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ο 2ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΡΟΥΦΟΣΚΥΛΩΝ

20:30 ΓΕΥΜΑ ΑΠΌ ΜΠΟΥΦΕ (ΡΙΖΟΤΟ ΜΕ ΤΡΟΥΦΑ-ΜΑΝΙΤΑΡΟΠΙΤΕΣ) ΧΩΡΟΣ :ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ RIVER PARTY(ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗ)

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΜΑIΟΥ 2010

09:30 ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΗ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ: ΚΟΤΥΛΗ / ΠΕΥΚΟ μεσημερο-ΓΕΥΜΑ( ΡΕΦΕΝΕ) : ΚΟΤΥΛΗ (ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ) Κ ΤΑΒΕΡΝΑ ΣΤΟ ΠΕΥΚΟ

ΛΗΞΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

-------------------------------------------

Για ακόμα μία φορά δεν κατάφερα να πάω, αλλά το μυαλό μου το είχα συνέχεια εκεί..... στο Νεστόριο !!!!

Μανιτάρια - Μαθαίνω για αυτά !!!

2010-01-28T04:55:00.000-08:00

Υπόγεια μανιτάρια, Hypogeous fungi, Ipogei funghi, champignon souterrain

2009-12-13T08:22:00.000-08:00

Πρόλογος

Εδώ και τέσσερα χρόνια περίπου αναζητώ, ερευνώ και παρατηρώ τους υπόγειους μύκητες. Αυτή η ομάδα μυκήτων μου κέντρισε το ενδιαφέρον λόγο της σπανιότητας εύρεσης τους. Έτσι αποφάσισα να καταγράψω την όλη διαδικασία της έρευνας και να την μοιραστώ με τους μανιταρόφιλους μέσα από το blog μου, αφού την έχω δημοσιεύσει ήδη στην ενότητα Μανιταρογνωσία στο Εργαστήρι μας, στο φόρουμ του http://www.manitari.gr./

Λόγο της αγάπης για τα μανιτάρια που είχα από μικρό παιδί, αφού στο χωριό μου ( Ζαγορά Πηλίου) είχα μάθει να αναγνωρίζω από 12 ετών περίπου 6 εδώδιμα είδη, αλλά και μετά από τις εξειδικευμένες γνώσεις που απόκτησα στο ΤΕΙ Δασοπονίας που φοίτησα, έψαχνα στο διαδίκτυο πληροφορίες για τα μανιτάρια στη Ελλάδα. Εκεί για πρώτη φορά αντίκρισα το άκρως ενδιαφέρον site, http://www.manitari.gr./ Εντάχθηκα αμέσως στην ομάδα του φόρουμ το 2007. Με ιδιαίτερη προσοχή παρακολουθούσα τις οδηγίες και συμβουλές των ειδικών Κωνσταντινίδη Γιώργου και Άγγελου Παπαδημητρίου, τις οποίες προσπαθούσα να τις υλοποιήσω στο πεδίο αλλά και στο «εργαστήριο».

Το βασίλειο των μανιταριών είναι μεγάλο και οι γνώσεις που απαιτούνται αλλά και τα εφόδια, όπως βιβλιογραφία και μικροσκόπιο πρέπει να είναι τα καλύτερα για να μπορείς να κάνεις αναγνώριση ειδών. Συνειδητοποιώντας αυτή την δυσκολία, άφησα κατά μέρους τις όποιες προσπάθειες έπρεπε να κάνω και παρέμεινα όπως πολλοί άλλοι μανιταρόφιλοι ένας απλός θεατής, ένθερμος βέβαια, παρακολουθώντας τα δρώμενα και υποστηρίζοντας τις όποιες ενέργειες του συλλόγου Μανιταρόφιλοι Δυτικής Μακεδονίας.

Δεν πέρασε μεγάλο διάστημα που βρήκα το πρώτο μου υπόγειο μανιτάρι, τυχαία βέβαια όπως γίνεται στις περιπτώσεις αναζήτησης τους χωρίς σκύλο. Το δείγμα δεν είχε ταυτοποιηθεί σύμφωνα με τα στοιχεία που υπήρχανε και ήταν η ευκαιρία για την αναγνώρισή του. Όμως σαν ερασιτέχνης στα πρώτα του βήματα δεν αντέδρασα σωστά και δεν κράτησα δείγμα. Συμπεριφέρθηκα καθαρά σαν ένας φωτογράφος όπως και τις περισσότερες φορές μέχρι εκείνη τι στιγμή. Ένας σωστός ερασιτέχνης «μυκητολόγος» που πιστεύει ότι κάνει μία σοβαρή δουλειά πρέπει να συλλέγει και δείγματα από τα μανιτάρια που φωτογραφίζει για περεταίρω εξέταση. Μετά από μία βδομάδα ο Αγοραστός Παπατσάνης βρήκε το ίδιο δείγμα, αλλά με περισσότερο επαγγελματισμό κράτησε το δείγμα και έτσι ήταν εφικτό να γίνει η αναγνώριση του (Elaphomyces muricatus) από τον Γιώργο Κωνσταντινίδη. Από εκείνη την μέρα άλλαξα νοοτροπία στην παρατήρηση των μανιταριών και ειδικότερα των υπογείων.

Την εποχή εκείνη ξεκινούσανε τα πρώτα τους βήματα τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά από την Ιταλία που φέρανε στην Ελλάδα για συλλογή τρούφας ο Γιώργος Σέτκος και ο Παναγιώτης Παναγιωτίδης. Διαπίστωσα ότι ο τομέας των υπογείων στην χώρα μας ήταν ανεξερεύνητος και για αυτό ρίχθηκα με πολύ ζήλο στην αναζήτηση τους χωρίς σκύλο, αφού δεν είχα κάποιον στη διάθεση μου.

Εισαγωγή

Η Ελληνική βιβλιογραφία όσο αφορά τα υπόγεια μανιτάρια είναι φτωχή με εξαίρεση την τελευταία δουλειά του Γιώργου Κωνσταντινίδη, «Μανιτάρια. Φωτογραφικός οδηγός Μανιταροσυλλέκτη», (περιγράφονται 22 υπόγεια μανιτάρια). Εγώ για την έρευνα μου, χρησιμοποίησα το Funghi ipogei d΄ Europa των Amer Montecchi & Mario Sarasini. Η καλύτερη δουλειά για τα υπόγεια μανιτάρια.

Τα είδη που έχω εξορύξει έχουν αποσταλεί στα Γρεβενά στον κ. Κωνσταντινίδη όπου και ταυτοποιήθηκαν και μετά από αρκετό διάστημα έφθασα να αναγνωρίζω και εγώ κάποια είδη μετά από τις συμβουλές και οδηγίες του. Τέλος με χαρά μου βλέπω το τελευταίο διάστημα εκτός από τους ιδιοκτήτες τρουφόσκυλων να υπάρχουν μανιταρόφιλοι που αναζητάνε και αυτοί υπόγεια μανιτάρια χωρίς σκύλο και μάλιστα με επιτυχία, αφού έχουν ανακαλυφθεί και είδη που είναι πρώτες πανελλήνιες καταγραφές.

Μεθοδολογία και υλικά

Όλη η συλλογή μου αποτελείται από είδη που βρήκα χωρίς σκύλο. Η αναζήτηση τους έγινε με τα χέρια με την χρήση ενός σκαλιστηριού για εργασίες κήπου. Δημιουργούσα δοκιμαστικές επιφάνειες του 0,5 m2 περίπου και βασιζόμουνα στον νόμο των πιθανοτήτων για την εύρεση δείγματος.

Δεν αναζητούσα δείγματα σε σημεία με αναγέννηση και μετά την αναμόχλευση του χούμου σκεπαζόντουσαν τα ριζίδια ή το μυκήλιο που πιθανόν να είχε εμφανιστεί.

Δεν αναζητούσα υπόγεια σε χορτοβρειθεις εκτάσεις. Επίσης σε περιόδους ξηρασίας το καλοκαίρι (Ιούλιο - Άυγουστο) δεν έκανα καμία αναζήτηση σε δάση με χαμηλό υψόμετρο παρά μόνο σε δάση στα υψηλότερα υψόμετρα που είχαν μία σχετική υγρασία.

Περιοχές με σκάσιμο στο έδαφος ή ανασηκωμένο αυτό, παρόλο που είναι σημάδια υπογείων δεν έφεραν σε μένα αποτελέσματα. Ακόμα χρησιμοποίησα HCl για τον έλεγχο ph του εδάφους, για να δω τις πιθανότητες ύπαρξης τρούφας. Έψαχνα κάτω από την φυλλάδα και γενικά όπου ο χούμος είχε βάθος έως και 10 εκ.

Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής μου προέρχεται από τον νομό Αττικής (Αρτέμιδα – Ραφήνα – Σχινιάς – Πάρνηθα & Κατσιμίδι) όπου και βρίσκεται η κατοικία μου. Μελέτησα στη βιβλιογραφία για τα φυτά που δημιουργούν μυκοριζική συμβίωση με υπόγεια μανιτάρια και ξεκίνησα αρχικά να εξερευνώ αυτούς τους βιοτόπους, που είχαν πχ. Οξιά, ελάτη, δρυ και λαδανιά. Στη συνέχεια για όποιο φυτό μάθαινα ότι δημιουργούσε μυκοριζα έστω και με ένα υπόγειο μανιτάρι το εξερευνούσα με την πρώτη ευκαιρία.

Ερμπάριο διατηρώ και εγώ με ξερά δείγματα, αλλά πολλά δείγματα μου βρίσκονται στο ερμπάριο του Γιώργου Κωνσταντινίδη και άλλα στου Γεωπονικού Πανεπιστημίου. Επίσης και στο ερμπάριο του Ιταλικού συλλόγου Associazione Micologica Bresadola. Διατηρώ επίσης φωτογραφικό αρχείο και για όσα είδη ήταν πρώτες πανελλήνιες καταγραφές υπάρχουν φωτογραφίες τους στο site http://www.manitari.gr/ Η περιγραφή των ειδών έγινε μόνο για τα είδη που αποτελούν πρώτη πανελλήνια καταγραφή και έχουν δημοσιευθεί στο φόρουμ του manitari.gr στην ενοτητα: Το εργαστήρι μας – Νέες καταγραφές μυκήτων στην Ελλάδα. Συνοδεύεται από φωτογραφία με σαφή μακροσκοπικά χαρακτηριστικά και φωτογραφία σπορίων ή άλλων μικροσκοπικών χαρακτηριστικών που είναι απαραίτητα για την αναγνώριση του είδους. Περιγραφή διαστάσεων, χρώματος πηριδίου και θρόμβου, οσμής καθώς και άλλων μικροσκοπικών χαρακτηριστικών. Για την μέτρηση των σπορίων χρησιμοποίησα ένα πρόγραμμα excel του Άγγελου Παπαδημητρίου που είχε κάνει για αυτούς τους μανιταρόφιλους που είχαν ένα συγκεκριμένο απλό τύπο μικροσκοπίου που δεν διέθετε μικρομετρική κλιμακα.

Βιότοποι που εξερευνήθηκαν.

Στην πλειοψηφία τους τα υπόγεια μανιτάρια δημιουργούν μυκοριζική συμβίωση με δένδρα, θάμνους, αγρωστώδη κ.α. Η αναζήτηση των δειγμάτων έγινε σε πευκοδάση χαλεπίου (πχ. Ραφήνα Αττικής), σε παράκτιο κουκουναρόδασος με Μεσογειακούς θάμνους, όπως λαδανιές, σχίνα και πουρνάρια με αμμώδη εδάφη (πχ. Σχινιάς Αττικής), σε μικτό δάσος από χαλέπιο πεύκη και αείφυλλα πλατύφυλα όπως αριά (πχ. Κατσιμίδι Αττικής), σε φυλλοβόλα πλατύφυλλα όπως οξιά και καστανιά (πχ. Ζαγορά Μαγνησίας), σε ρεματιές με ιτιές, λεύκες και φουντουκιές (πχ. Καστοριά), σε ψυχρόβια κονωφόρα όπως ελάτη (πχ. Πάρνηθα Αττικής) και σε μικτά πευκοδάση με φυλλοβόλα πλατύφυλλα (πχ. Γρεβενά).

Αποτελέσματα και συμπεράσματα

Αποτέλεσμα όλης αυτής της διαδικασίας ήταν να βρω 58 υπόγεια και ημιυπόγεια είδη μανιταριών, ανάμεσά τους και 9 είδη του γένους Tuber. 20 από αυτά αποτελούν πρώτες Πανελλήνιες καταγραφές, 12 τα αναγνώρισα μόνος μου και 5 περιέγραψα (από τα οποία 2 είχε κάνει περιγραφή ο κ. Κωνσταντινίδης και την χρησιμοποίησα ως κλειδί αναγνώρισης). Είδη όπως το Gigaspora lazzarii cf., Hymenogaster bulliardii, Youngiomyces multiplex, Wakefieldia macrospora, Tuber rufum fo. lucidum, Terfezia olbiensis, Sclerogaster compactus, Reddelomyces donkii, Picoa lefebvrei, Glomus fasciculatum, Genabea cerebriformis, Hymenogaster vulgaris, δεν έχουν βρεθεί από άλλο μανιταρόφιλο. Όσο και αν πρόκειται για μεγάλη επιτυχία να εξορύξεις υπόγειο μανιτάρι χωρίς σκύλο τόσο μπορεί να αποδειχθεί ως αποτυχία, γιατί τα περισσότερα δείγματα εξορύσσονται ανώριμα, κάτι που δεν συμβαίνει με τα σκυλιά αφού είναι εκπαιδευμένα να τα ανακαλύπτουνε από την οσμή που συνήθως έχουν τα ώριμα είδη.

Ανακάλυψα πολλά δείγματα που ήταν ανώριμα και μόνο μερικά έδωσαν σπόρια ικανά για αναγνώριση μετά από 1-2 βδομάδες, είτε τα άφησα απλά στο γραφείο μου να ξεραθούνε είτε τα διατηρούσα σε κυπελάκια με υγρασία. Σε εποχές που είχαν προηγηθεί ικανοποιητικά ύψη βροχών βρέθηκαν και τα περισσότερα είδη. Σε εδάφη που είχαν σύσταση αργιλοπυλωδες τα είδη συνήθως ήταν κάτω από την φυλλάδα, ημιυπόγεια θα έλεγα ή 1-2 εκ. το πολύ βαθιά. Τέτοιες περιοχές ήταν και οι δυσκολότερες στην αναζήτηση υπογείων λόγο της συνεκτικής σύστασης του εδάφους. Απεναντίας περιοχές με αμμώδη σύσταση ήταν οι ευκολότερες και με βάθος που έφθαναν τα υπόγεια έως και 8-10 εκ. Τα δασικά είδη που εμφανίζουν μυκοριζική συμβίωση με τα περισσότερα υπόγεια μανιτάρια είναι η λαδανιά, η αριά, η οξιά, η ελάτη και το πουρνάρι.

Το Gigaspora lazzarii cf. βρέθηκε δίπλα σε λαδανιά αλλά σχημάτιζε εκτομυκόριζα με κάποιο φυτό που δεν κατάφερα να αναγνωρίσω, αλλά ο καρπός του αποτελούνταν από μικρό χέδρωπα.

Τα είδη του γένους Hysterangium δημιουργούνε αρκετές λευκές μυκηλιακές υφές, σημάδι πως μπορεί να πλησιάζεις σε ένα τέτοιο είδος.
Θηλαστικά και τρωκτικά τρώνε υπόγεια μανιτάρια και δίνουν σημάδια που βρισκότανε αυτά, μερικές δε φορές μπορεί να υπάρχουν υπολείμματα αυτών ικανά για αναγνώριση, όπως το Leucogaster nudus που βρήκα σε οξιά στη Ζαγορά.

Έντομα όπως οι μύγες μπορεί να υπάρχουνε σε περιοχή με υπόγεια, υπάρχει και η μύγα της τρούφας που δεν κατάφερα να εντοπίσω. Ειδικά μετά τη εξόρυξη και την τομή του υπογείου απελευθερώνεται οσμή ικανή να προσελκύσει μύγες, κάτι τέτοιο έγινε σε μεγάλο βαθμό με την Gautieria graveolens που βρήκα καλοκαιρινούς μήνες στη Πάρνηθα.

Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα, μπορεί είδη που περιγράφονται στη βιβλιογραφία ως αποκλειστικά εμφανιζόμενα σε χαμηλά υψόμετρα και όχι στα υψηλά, να εμφανίζονται και εκεί. Παράδειγμα το Melanogaster που βρήκα στην Πάρνηθα και είναι ακόμα αταυτοποίητο, έμοιαζε περισσότερο με ανώριμο M. Variegatus, είδος που σύμφωνα με την βιβλιογραφία βρίσκεται μόνο στα χαμηλά υψόμετρα.

Κατά την εξόριση των υπογείων αν υπάρχουν μυκηλιακές υφές που τυλίγουνε το καρπόσωμα κοιτάζουμε να μην αποκοπούν όπως και αυτές οι υφές που υπάρχουν στη βάση του, γιατί μπορεί να αποτελούν κριτήριο αναγνώρισης. Με την πείρα μπορεί να καταλάβεις μόνο από το σχήμα του είδους και το χρώμα του πηριδίου ακόμα και το γένος του. Αυτό γίνεται πιο εύκολο με την εμφάνιση του θρόμβου μετά από την τομή του είδους.

Η περιγραφή της οσμής των υπογείων είναι υποκειμενική και έγκειται στην ικανότητα του μελετητή. Επίσης διαφέρει στα διάφορα στάδια ωρίμανσης και πολλές φορές δεν ανταποκρίνεται στην βιβλιογραφία.

Ευχαριστίες

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Κωνσταντινίδη Γιώργο όχι μόνο για τις αναγνωρίσεις που έκανε στα δείγματα μου, αλλά και για τις συμβουλές και οδηγίες που μου έδινε καθόλη την διάρκεια της έρευνας των υπογείων. Αν δεν μου είχε δείξει την απαραίτητη προσοχή δεν θα είχα το κουράγιο να συνεχίσω να αναζητώ υπόγεια είδη. Τον κ. Δήμου Δημήτριο που εξέτασε δείγματά μου και τους Ιταλούς κ. Marino Zugna μέλος του συλλόγου Associazione Micologica Bresadola , που μελέτησε και δημοσίευσε στο site τους υπόγεια μανιτάρια που έχω ανακαλύψει και τον Carlo Agnello , Arturo Baglivo μέλοι του www.actafungorum.org, με τους οποίους έχω μία στενή και επικοδομιτική συνεργασία. Τέλος τους τρουφοκυνηγούς κ. Σέτκο Γιώργο και κ. Παναγιώτη Παναγιωτίδη όπου μου δώσανε οδηγίες για καλύτερα αποτελέσματα.

Ακολουθούνε πίνακες με στατιστικά στοιχεία.

Μανιτάρια 2

2009-11-20T13:05:00.000-08:00

Το πρώτο μου βιντεάκι με μανιτάρια του χωριού μου!!!

και δεύτερο....

Russula virescens

Lactarius volemus

Phallus impudicus

Gyroporus cyanescens

Lactarius subumbonatus

Polyporus badius

Inonotus hispidus

Hydnellum concrescens ίσως

Agaricus silvicola

Tremella mesenterica

Sarcoscypha coccinea

Pseudocraterellus sinuosus

Craterellus cornucopoides

Clathrus ruber

Cantharellus tubaeformis

Armillaria gallica

Anthina flammea

4η Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων 2009

2009-09-23T10:02:00.001-07:00

Βασικός χώρος της Συνάντησης: Κομνηνά Ξάνθης, Συνεδριακό Κέντρο (δίπλα στο ξενοδοχείο Ηνίοχος) Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009 -13.00'-14.00': προσέλευση - πρώτη συνάντηση -14.00': αναζήτηση μανιταριών και τρούφας σε κοντινή δασική περιοχή -17.30': έκθεση μανιταριών και τρούφας -20.30': συνεστίαση -22.00': μουσική βραδιά Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009 -10.00': αναζήτηση μανιταριών και τρούφας από τρεις ομάδες (διάρκεια: 2-3 ώρες) υπό την καθοδήγηση μανιταρογνωστών με επικεφαλής τον Γιώργο Κωνσταντινίδη (μανιτάρια), τον Παναγιώτη Παναγιωτίδη (τρούφες) και άλλους έμπειρους συλλέκτες. α' ομάδα: κοντινή δασική περιοχή για τρούφα β' ομάδα: κοντινή δασική περιοχή για επίγεια μανιτάρια γ' ομάδα: δασική περιοχή στο Λειβαδίτη για επίγεια μανιτάρια -13.00': φαγητό - ανάπαυση (η ώρα είναι ενδεικτική και η επιλογή εστιατορίου/ταβέρνας ελεύθερη) -17.30': έκθεση μανιταριών και τρούφας -18.30': σεμινάρια μανιταρογνωσίας: α. Γνωριμία με τον κόσμο των μανιταριών. Εισηγητής: Γιώργος Κωνσταντινίδης, συγγραφέας μυκητολογικών συγγραμμάτων, ερευνητής μυκητοχλωρίδας (περ. 30') β. Δηλητηριώδη μανιτάρια και δηλητηριάσεις. Εισηγητής: Άγγελος Παπαδημητρίου, ερευνητής μυκητοχλωρίδας (περ. 30') γ. Τρούφες: καλλιέργεια - ανεύρεση με εκπαιδευμένα σκυλιά. Εισηγητής: Παναγιώτης Παναγιωτίδης, σύμβουλος καλλιέργειας τρούφας και εκπαίδευσης τρουφόσκυλων (περ. 15') δ. Η καλλιέργεια των μανιταριών. Εισηγητής: Ανδρέας Σεμπέπος, καλλιεργητής-παραγωγός μανιταριών (περ. 15') [Η σειρά των εισηγήσεων ενδέχεται να αλλάξει] -19.30': διανομή δωρεάν μανιταρόπιτας και μανιταρόσουπας -20.30': συνεστίαση -22.00': μουσική βραδιά Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009 -10.00': αναζήτηση μανιταριών και τρούφας κατά ομάδες, με προορισμούς τη γύρω περιοχή και τον Λειβαδίτη -13.00': αποχαιρετιστήρια συνεστίαση Σημειώσεις: -Οι αναφερόμενες συνεστιάσεις θα γίνουν σε επιλεγμένους χώρους εστίασης στα Κομνηνά και/ή τη Σταυρούπολη και αφορούν περιορισμένο αριθμό ατόμων, για πρακτικούς κυρίως λόγους. Στα άτομα αυτά συμπεριλαμβάνονται εισηγητές σεμιναρίων, εκπρόσωποι μανιταροφιλικών συλλόγων, εθελοντές, τιμώμενα πρόσωπα. -Οι μετακινήσεις προς και από τους χώρους των εξορμήσεων για αναζήτηση μανιταριών/τρούφας θα γίνονται κυρίως με ιδιωτικά αυτοκίνητα. Θα δρομολογηθούν ωστόσο και λεωφορεία που θα κάνουν τη διαδρομή Ξάνθη-Σταυρούπολη-Κομνηνά(-Λειβαδίτης (για όσους συμμετάσχουν στην εκεί εξόρμηση)) το πρωί του Σαββάτου και αντίστροφα το βράδυ (ενδεχομένως να υπάρξει και ενδιάμεσο δρομολόγιο). Οι ακριβείς ώρες των δρομολογίων θα καθοριστούν αργότερα, μια πρώτη εκτίμηση πάντως είναι να γίνει αναχώρηση από Ξάνθη στις 9 το πρωί του Σαββάτου και αναχώρηση για επιστροφή από Κομνηνά κατά τις 9 ή 10 το βράδυ της ίδιας ημέρας.

Μανιτάρια - Φωτογραφικός οδηγός μανιταροσυλλέκτη

2009-08-07T21:59:00.000-07:00

Κυκλοφόρησε ο Φωτογραφικός οδηγός μανιταροσυλλέκτη του Γιώργου Κωνσταντινίδη.
Μία εντυπωσιακή δουλεία, τόσο από άποψη καλαισθησίας όσο και από ερευνητικής και επιστημονικής .
Με την ευκαιρία που μου δίνεται μέσω του blog που διατηρώ θα ήθελα Γιώργο να σου πω για ακόμα μία φορά ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και ΜΠΡΑΒΟ.

Τέλος θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον συγγραφέα για την αναφορά που κάνει στο έργο του για μένα. Είναι ο πρώτος και μοναδικός μέχρι στιγμής που αναγνώρισε και ανάδειξε τη δουλειά μου καθώς το αποτέλεσμα αυτό έχει έρθει μετά από την συνεργασία και την καθοδήγησή του τα τελευταία 2 χρόνια.

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΩΡΓΟ.

Τρούφες και υπόγεια μανιτάρια

2009-07-31T07:23:00.000-07:00

Αναφορά στις τρούφες και στα υπόγεια μανιτάρια από τον Γιώργο Κωνσταντινίδη στην 6η Πανελλήνια Μανιταρογιορτή - Γρεβενά 2008

7η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού.

2009-06-16T13:50:00.001-07:00

7η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού
Παρασκευή 21 έως Κυριακή 23 Αυγούστου, (Πέμπτη, 20 Αυγούστου τα προεόρτια) στις κατασκηνώσεις "Κουρούνας", στους Φιλιππαίους Γρεβενών
Για Για 7η χρονιά μανιταρόφιλοι από την Ελλάδα, την Κύπρο, τις ελληνόφωνες περιοχές της Grecia Salentina (Ιταλία) και από άλλες χώρες της Ευρώπης, αναμένεται να συγκεντρωθούν στα Γρεβενά, για να ανταλλάξουν γνώσεις και εμπειρίες, να δοκιμάσουν μανιταρογεύσεις και να απολαύσουν τα δάση και τις φυσικές ομορφιές της Πίνδου.
Η Γιορτή θα γίνει για πρώτη φορά στις κατασκηνώσεις "Κουρούνας", στους Φιλιππαίους Γρεβενών, αφού ο προηγούμενος χώρος αποδείχτηκε μικρός μπροστά στον όγκο των επισκεπτών που κάθε χρονιά μεγαλώνει. Να σημειώσουμε ότι με βάση επιστημονικές έρευνες που έγιναν στις αρχές της δεκαετίας του 80 η περιοχή Φιλιππαίων έχει ένα από τα καλύτερα μικροκλίματα στον πλανήτη.
H Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού είναι το κορυφαίο γεγονός μανιταροφιλίας και μανιταρογνωσίας στη χώρα μας και αποτελεί κατά κοινή ομολογία ένα τριήμερο εκδηλώσεων με μοναδικό χρώμα. Η Γιορτή σχεδιάζεται από τους Μανιταρόφιλους Δυτικής Μακεδονίας, χρηματοδοτείται από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Γρεβενών και υλοποιείται με την εθελοντική προσφορά εργασίας των μανιταρόφιλων κυρίως από τη Δυτική Μακεδονία άλλα και από την Ξάνθη, την Αλεξανδρούπολη, τη Νάουσα, τη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική, τη Λάρισα, τα Τρίκαλα, τα Γιάννενα, το Βόλο, τη Λειβαδιά, την Αθήνα, τη Λέσβο και την Αχαΐα. Τη φετινή εκδήλωση υποστηρίζουν η Κοινότητα Φιλιππαίων, τοπικοί σύλλογοι (Ιππικός Σύλλογος Γρεβενών, Νέων Έκφρασις, Μοτοσικλετιστικός Όμιλος Γρεβενών, Λέσχη 4Χ4 Γρεβενών, Χιονοδρομικός Ορειβατικός Σύλλογος Γρεβενών, Ποδηλατικός όμιλος Γρεβενών), όλοι οι σύλλογοι μανιταρόφιλων της Ελλάδας (Ξάνθης, Θεσσαλίας, Ηπείρου, Λέσβου, Μεσογαίας) και για πρώτη φορά οι Μανιταρόφιλοι της Grecia Salentina (Κάτω Ιταλία) και ο Μυκητολογικός Σύνδεσμος Κύπρου. Κάθε βράδυ, περισσότεροι από 5.000 επισκέπτες κατακλύζουν το χώρο των κατασκηνώσεων και συμμετέχουν στα δρώμενα, σε ένα παραμυθένιο φυσικό περιβάλλον, κάτω από μαυρόπευκα, σε υψόμετρο 1400 μ. Μετά το τέλος των συναυλιών, οι κατασκηνωτές, και όσοι από τους επισκέπτες αντέχουν, αρχίζουν να παίζουν, να τραγουδούν και να χορεύουν παραδοσιακούς ρυθμούς και μελωδίες γύρω απ’ τη φωτιά που ανάβει στο κέντρο της εκδήλωσης. Πρόκειται για μια «ολονυκτία» που εξελίσσεται κάτω από τα αστέρια και κάνει όλους τους μανιταρόφιλους να νιώθουν μέλη μιας μεγάλης παρέας που συμμετέχουν σε αναπαράσταση αρχαίου δράματος. Στο χώρο της Γιορτής λειτουργούν ταβέρνες, αναψυκτήριο, καφενείο, τσιπουράδικο, παιδότοπος, εργαστήρι μυκητογνωσίας, παζάρι τοπικών προϊόντων με έμφαση στα μανιταροπροϊόντα, τα έργα τέχνης με θέμα το μανιτάρι και τα προϊόντα μικροτεχνίας με θέμα το μανιτάρι, έκθεση φωτογραφίας και το περίπτερο των Μανιταρόφιλων Δυτικής Μακεδονίας. Φέτος, η γιορτή είναι αφιερωμένη στα τοπικά προϊόντα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η διάλεξη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, στις 7.30 το απόγευμα του Σαββάτου (22 Αυγούστου) στο χώρο της εκδήλωσης. Στη διάρκεια της μέρας οι επισκέπτες και οι κατασκηνωτές μπορούν να απολαύσουν τις φυσικές ομορφιές της περιοχής (δάση, ποτάμια, γεφύρια, καταρράκτες), να επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο "Καστρί" κα να ξεναγηθούν από αρχαιολόγους, να κάνουν αναρρίχηση, τοξοβολία ή ποδήλατο βουνού, να πάρουν μέρος στην αναζήτηση και συλλογή μανιταριών στα κοντινά δάση, να ξεναγηθούν στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Πίνδου από τον δασολόγο Γιάννη Τζατζάνη, να παρακολουθήσουν επίδειξη ανεύρεσης τρούφας από τρουφοσυλλέκτες με τα εκπαιδευμένα τρουφόσκυλά τους, να παρακολουθήσουν σεμινάρια μανιταρογνωσίας, να πάρουν μέρος σε συζητήσεις μανιταρογνωσίας, να δουν τα μικροσκοπικά χαρακτηριστικά των μανιταριών μέσα από το μικροσκόπιο στο εργαστήρι μυκητογνωσίας, να αγοράσουν τοπικά προϊόντα ή να δοκιμάσουν μοναδικές μανιταρογεύσεις στο περίπτερο του Συλλόγου και στις μανιταροταβέρνες και να παρακολουθήσουν τα απογευματινά μουσικά δρώμενα και τις βραδινές συναυλίες από τους Muzika, Λωξάντρα, Baildsa Band, Manitarock, Γρεβενιώτικη παρέα, Κρουστόφωνο, Global Vibe, Κρουστομάνια, Heritage, Everflow, Mania και τους καταπληκτικούς γραικάνους Tamburellisti di Torrepaduli από τις ελληνόφωνες περιοχές της Νότιας Ιταλίας. Οι μικροί επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γεμίζουν ευχάριστα τη μέρα τους στον παιδότοπο, παίζοντας και δημιουργώντας με χρώματα, πινέλα, πηλό, βιβλία και επιτραπέζια παιχνίδια, να πάρουν μέρος στα δρώμενα και στις δραστηριότητες της παιδαγωγικής ομάδας ή να διασκεδάσουν στο τραμπολίνο. Η είσοδος και η κατασκήνωση είναι ελεύθερη, ενώ σε όλους τους επισκέπτες προσφέρεται δωρεάν μανιταρόσουπα και μανιταρόπιτα.

Ανεύρεση υπογείων !!!

2009-06-03T06:05:00.000-07:00

Ελληνικά υπόγεια μανιτάρια στην Ιταλία!!!

2009-04-01T22:56:00.000-07:00

2η Πανελλήνια Εαρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων

2009-03-30T16:41:00.000-07:00

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

2008-11-30T04:30:00.000-08:00

Οι σύγχρονες διαιτητικές τάσεις στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης διατροφικής κουλτούρας οδηγούν στην κατανάλωση προϊόντων υψηλής θρεπτικής αλλά και γαστρονομικής αξίας. Μεταξύ των τροφίμων αυτών συγκαταλέγονται οι εδώδιμοι μακρομύκητες (άγριοι ή καλλιεργήσιμοι), των οποίων η διατροφική αποδοχή την τελευταία δεκαετία αυξάνεται ραγδαία, όχι μόνο για γαστρονομικούς αλλά και για θεραπευτικούς λόγους.
Τα μανιτάρια θεωρούνται ιδανική πηγή αφομοιώσιμων πρωτεϊνών, τροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένα λίπη και νάτριο, μειωμένης θερμιδικής αξίας, εφόσον τα 100 γρ. αποδίδουν περίπου 22 θερμίδες, καθώς και ικανοποιητική πηγή βιταμινών του συμπλέγματος Β, C και D, σιδήρου, ψευδαργύρου, φωσφόρου, καλίου, χαλκού, μαγνησίου και σεληνίου.
Τα μανιτάρια μπορούν να καταταχθούν στα τρόφιμα εκείνα που συμβάλλουν στη μείωση του σωματικού βάρους σε μια δίαιτα χαμηλών απαιτήσεων σε λιπαρά.
Ακόμη, τα καρποσώματα των μακρομυκήτων θεωρούνται ικανοποιητική πηγή πρωτεϊνών, συγκριτικά με τα κοινά λαχανοκομικά είδη. Έχει αποδειχθεί ότι αποτελούν ιδανική τροφή ως προς όλα σχεδόν τα περιεχόμενα βασικά αμινοξέα, ενώ περιέχουν ταυτόχρονα υψηλότερα ποσοστά θρεονίνης, τυροσίνης και αργινίνης σε σχέση με την πατάτα, το καρότο και το κουνουπίδι.
Μεταξύ των ειδών που εμφανίζουν φαρμακευτική δράση, έχοντας ευεργετική επίδραση στη μείωση της συνολικής χοληστερόλης, στην ελάττωση της LDL (κακή χοληστερόλη), στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, συγκαταλέγονται τα: Lentinus edodes, Auricularia auricularia-judae, Cordyceps sinensis, Ganoderma lucidum, Grifola frondosa, Pleurotus ostreatus, Tremella fuciformis, Agaricus bisporus, Hericium erinaceus, Flammulina velutipes, Trametes versicolor, Agaricus blazei, Schizophyllum commune και Coprinus comatus.
Τη μεγαλύτερη συγκέντρωση μαγνησίου και ψευδαργύρου περιέχουν αντίστοιχα τα είδη Volvariella gloiocephala και Boletus edulis

Πίνακας 1. Βασική σύσταση άγριων εδώδιμων μανιταριών (g/100g δείγματος)

Πίνακας 2. Περιεχόμενα βασικά αμινοξέα διαφόρων φυτικών ειδών (mg/100 g νωπού προϊόντος)

Οι πληροφορίες αυτές είναι από το site της Ελληνικήε Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας.

ΑΙΩΝΙΑ ΝΕΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ

2008-10-12T22:15:00.000-07:00

Το GANODERMA LUCIDUM είναι ένα εδώδιμο μανιτάρι, που χρησιμοποιείται ως παραδοσιακό φάρμακο, για περισσότερα από 2000 χρόνια στην Κίνα. Μεγάλο σκουρόχρωμο, σκληρό, με ξυλώδη υφή και καφέ λείο περίβλημα.
Τα ξερά μανιτάρια δεν έχουν τη δυναμική όπως τα φρέσκα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κατά τη συγκομιδή του κορμού των μανιταριών η περιεκτικότητα των ενεργών συστατικών τους έχει μειωθεί. Χαρακτηρίστηκε ως το φάρμακο των βασιλιάδων και ειδικότερα της δυναστείας των Μινγκ.
Στην αρχαία Κίνα το GANODERMA LUCIDUM σαν φάρμακο κατείχε σημαντική θέση, ώστε η αποτελεσματικότητα του στην ιατρική να είναι καταγεγραμμένη στο πιο παλιό Κινέζικο ιατρικό εγχειρίδιο (2000 χρόνια πριν).
Το βιβλίο γνωστό στην Ιαπωνία ως «shinoh Honsokhkyo» αποτελεί το αυθεντικό εγχειρίδιο της παραδοσιακής ιατρικής επιστήμης. 365 είδη έχουν ταξινομηθεί και αναλύονται σ’ αυτό. 120 από αυτά δηλώνονται ως «ανώτερα» φάρμακα, άλλα 120 ως « μέσα» φάρμακα και τα τελευταία 125 δηλώνονται ως «ανεκτά» φάρμακα. Τα ανώτερα φάρμακα αποκαλούνται «βότανα των θεών» και χρησιμοποιούνται για μακροζωία και αιώνια νεότητα. Στα «μεσαίας» κατηγορίας φάρμακα ανήκουν αυτά που λαμβάνονται ως τονωτικά, ενώ τέλος τα φάρμακα της «ανεκτής» κατηγορίας χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία συγκεκριμένων προβλημάτων υγείας. Στο βιβλίο αναφέρεται ότι η πρόσληψη των φαρμάκων της « μεσαίας» και «ανεκτής» κατηγορίας θα πρέπει να γίνεται με μέτρο και όχι συνεχόμενα.
Σε αντίθεση με τα «ανώτερα» φάρμακα τα οποία μπορούν να προσλαμβάνονται συνεχόμενα σε οποιαδήποτε ποσότητα, χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες. Απ’ τα «ανώτερα» φάρμακα τα οποία είναι καταχωρημένα στο εγχειρίδιο, το GANODERMA LUCIDUM βρίσκεται στην πρώτη θέση.
Αιώνες πριν αναφερόταν ως το φάρμακο που μπορούσε να σου εξασφαλίσει αιώνια νεότητα και μακροζωία. Σήμερα 2000 χρόνια μετά, το GANODERMA LUCIDUM στην Κίνα και σε πολλές χώρες της Ασίας αναφέρεται ως φάρμακο στη θεραπεία του καρκίνου.
Στην παραδοσιακή Κινέζικη ιατρική συστήνεται για τη θεραπεία καρδιακών παθήσεων, της αϋπνίας, της ανδρικής ανικανότητας, της κατάθλιψης, του στομαχικού έλκους. Κατά την διάρκεια των τελευταίων χρόνων έγιναν πειράματα σε ζώα και κλινικά τεστ, προκειμένου τη δημιουργία πρακτικών σχετικά με το συγκεκριμένο μανιτάρι, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμη ικανοποιητικά. Η έρευνα συνεχίζεται με ένα μεγάλο αριθμό εργασιών, εξαιτίας της πολυπλοκότητας και της ιδιαιτερότητας του μανιταριού.

Συνοψίζοντας τις τελευταίες αναφορές βρέθηκε ότι το GANODERMA LUCIDUM έχει τις παρακάτω ιδιότητες:
Βελτιώνει τα επίπεδα της χοληστερόλης και την στεφανιαία ανεπάρκεια.
Βελτιώνει την υπέρταση και υπόταση.
Βελτιώνει την τάση των νεύρων , νεύρωση, αϋπνία.
Βελτιώνει την χρόνια βρογχίτιδα και την ηπατίτιδα Β θεραπεύοντας το συκώτι.
Βελτιώνει τη λευκοκυτταροπενία και το δίκτυοενδοθυλιακό σύστημα
Ευεργετικό και σ’ έναν μεγάλο αριθμό άλλων αδιαθεσιών (άσθμα, υποθυρεοειδισμός κ.λ.π.)
Βελτιώνει τη λειτουργία των νεφρών.
Ισχυρό αντισταμινικό και αντιαλλεργικό .
Βελτιώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.
Εμποδίζει τη μετάσταση του καρκίνου.
Βελτιώνει τα συμπτώματα της αθροίτιδας και της εμμηνόπαυσης.

Τα δραστικά συστατικά
Το GANODERMA LUCIDUM περιέχει στερόλες, κουμαρίνη, μανιτόλη, αλκαλοειδή πολυσακχαρίτες, οργανικό γερμάνιο, αδενοσίνη, αμινοξέα, τριτερπενοειδή, εργοστερόλες, ολοκληρωμένα πρωτεϊνικά μόρια, ακόρεστα λιπαρά οξέα, βιταμίνες και μέταλλα. Αποτελεί επίσης τη μοναδική πηγή μιας ομάδας τριτερπενίων καθώς και γανοδερικών οξέων, τα οποία έχουν μοριακή δομή παρόμοια μ’ αυτή των στεροειδών ορμονών, των πιο ενεργών πολυζαχαριτών. Τα γανοδερικά οξέα μειώνουν την πίεση του αίματος καθώς και την LDL- χοληστερόλη. Η περιεκτικότητα του σε β-3 γλυκάνες (πολυσακχαρίτες) του δίνει ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες. Μέσω της ιδιότητας τους ( συστατικά χυτινών) να δεσμεύουν επικίνδυνες καρκινογόνες ουσίες, εμποδίζουν την απορρόφηση τους απ’ το λεπτό έντερο και επιταχύνουν την αποβολή τους από τον οργανισμό, προλαμβάνοντας με αυτό τον τρόπο τον καρκίνο του παχέως εντέρου.

Επιπλοκές από τη χρήση
Υπάρχουν πολύ λίγες επιπλοκές από τη χρήση του μανιταριού ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι που το έχουν χρησιμοποιήσει δεν έχουν παρατηρήσει τίποτα. Είναι μη τοξικό, ακόμη και σε μεγάλες δόσεις. Σπάνιες επιπλοκές είναι: Η ζαλάδα, η ξηροστομία, αιμορραγία μύτης, διάρροια, ερεθισμένο δέρμα.

Το μανιταρι αυτο το βρηκε φετος πρωτη φορα στη Ζαγορα ο αδερφος μου Τριανταφυλλος, σε πρεμνο καστανιας.

Οι πληροφοριες αυτες ειναι απο το site της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΘΝΟΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ

3η Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων στο Λειβαδίτη Ξάνθης

2008-09-24T22:01:00.000-07:00

1 & 2 Νοεμβριου 2008

Αναζήτηση μανιταριών στο μοναδικό δάσος σημύδας της Ελλάδας, αναζήτηση τρούφας με τα τρουφόσκυλα του Παναγιώτη Παναγιωτίδη, σεμινάρια μανιταρογνωσίας, μανιταρόσουπα και μανιταρόπιτα, έκθεση μανιταροφωτογραφίας, ζωντανή μουσική με τους Manitarock. Διοργάνωση: Μανιταρογνωστικός Σύλλογος Ξάνθης

Πληροφορίες: Άγγελος Παπαδημητρίου: 6974 886852

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

2008-08-20T03:29:00.000-07:00

Μία καταπληκτική δουλειά που έχουν κάνει οι Μανιταρόφιλοι Δυτικής Μακεδονίας είναι η πιο πάνω σειρά τεσσάρων ντοκιμαντέρ. Παρουσιάζονται αρκετά φωγώσιμα αλλά και δηλητηριώδη μανιτάρια στη φύση από τον ειδικό μυκητολόγο του Συλλόγου κ. Γιώργο Κωνσταντινίδη. Επίσης παρουσιάζονται τρόποι μαγειρέματος των άγριων μανιταριών, αλλά και τρόποι για την παρασκευή γλυκού του κουταλιού και λικέρ από μανιτάρι. Αυτονόητο είναι ότι τα τοπία που παρουσιάζονται είναι μοναδικά. Πληροφορίες στο http://www.manitari.gr/

6η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού

2008-07-11T22:42:00.000-07:00

Ένα γεγονός που δεν πρέπει να χάσει κανείς!!!

Αφίσες με Μανιτάρια

2008-06-09T00:53:00.001-07:00

Βρώσιμα και Δηλητηριώδη Μανιτάρια

2008-06-03T00:35:00.000-07:00

Τα μανιτάρια αποτελούν έναν από τους μαγευτικότερους αλλά ταυτόχρονα παράξενους κόσμους στο Βασίλειο των οργανισμών στη φύση. Εμφανίζονται ξαφνικά αμέσως μετά τις πρώτες βροχές και η ποικιλομορφία τους σε σχέδια και χρώματα έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον του ανθρώπου από τα προιστορικά χρόνια. Στην αρχαιότητα σε πολλούς πολιτισμούς τα μανιτάρια θεωρούνταν «τροφή θεών» και σε αυτά δίνονταν υπερφυσικές ιδιότητες. Γνώριζαν πολλά εδώδιμα μανιτάρια και η συλλογή τους γίνονταν συστηματικά.
Τα μανιτάρια είναι μόνο μία μικρή κατηγορία στην τεράστια «οικογένεια» των μυκήτων. Οι μύκητες στερούνται χλωροφύλλης και αδυνατούν να συνθέσουν οργανικές ενώσεις. Είναι ετερότροφοι οργανισμοί που παίρνουν τις απαραίτητες οργανικές ενώσεις από ζωντανούς ή νεκρούς οργανισμούς. Παγκόσμια έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα περίπου 72.000 είδη μυκήτων, ενώ πιστεύεται ότι στη φύση υπάρχουν περισσότεροι από 1.500.000 είδη.
Από την αρχαιότητα όμως ήταν γνωστές και οι θανατηφόρες ιδιότητες των μανιταριών. Έχουν καταγραφεί σε κείμενα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων περιστατικά τροφικών δηλητηριάσεων από μανιτάρια. Σήμερα παρά την εξέλιξη των επιστημών μυκητολογίας, τοξικολογίας και ιατρικής τα κρούσματα δηλητηριάσεων από μανιτάρια δεν είναι σπάνια. Σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο σημειώνονται τέτοια κρούσματα. Φυσικά η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση και κάθε χρόνο εμφανίζονται όμοια κρούσματα και μάλιστα μερικά θανατηφόρα.
Η χώρα μας λόγω της ποικιλότητας κλιματεδαφικών αλλαγών και τοπογραφικού αναγλύφου φιλοξενεί μία πλούσια χλωρίδα. Τα δάση πλατυφύλλων και κωνοφόρων δένδρων αποτελούν ιδανικό βιότοπο για την ανάπτυξη των μανιταριών. Σε όλα τα χωρία της χώρας μας οι κάτοικοι συλλέγουν μερικά τοπικά είδη άγριων μανιταριών που παραδοσιακά γνωρίζουν –από πατέρα σε γιο- ότι είναι φαγώσιμα, αρνούνται να συλλέξουν οποιοδήποτε άλλο είδος που κάποιος ειδικός θα τους υποδείξει έστω και αν ακόμη αυτός δοκιμάσει πρώτος. Αλλά και ο αστικός πληθυσμός όλο και περισσότερο βρίσκει διέξοδο στο περιβάλλον και βλέπει με ενδιαφέρον τα άγρια μανιτάρια.
Τα μανιτάρια αποτελούν νόστιμη και θρεπτική τροφή αλλά χρειάζεται προσοχή επειδή ορισμένα από αυτά είναι δηλητηριώδη και ισχυρά παραισθησιογόνα. Αν και οι εδώδιμοι μύκητες είναι αρκετοί πολύ λίγοι καλλιεργούνται τεχνητά σε εμπορική κλίμακα. Δυστηχώς, δεν υπάρχει κανένας γενικός κανόνας που να διαχωρίζει τα εδώδιμα από τα δηλητηριώδη μανιτάρια.
Αντίθετα υπάρχουν αρκετές λαϊκές δοξασίες, λανθασµένες και άκρως επικίνδυνες. Αρκετά συχνά εµπειρικοί συλλέκτες σε φίλους τους κάνουν την εξής σύσταση: «Βρήκες βρακωµένο µανιτάρι (µε δακτυλίδι δηλαδή) φα’ το, αβράκωτο
πέτα το». Αυτός ο κανόνας όπως και ένας δεύτερος που λέει ότι «τα µανιτάρια που,
όταν τα κόψεις, δεν αλλάζουν χρώµα είναι φαγώσιµα» εγκρίνουν τους θανατηφόρους
Αµανίτες, που και δακτυλίδι έχουν και χρώµα δεν αλλάζει η σάρκα τους όταν τα
κόψουµε. Λανθασµένες είναι και οι θεωρίες που λένε ότι τα δηλητηριώδη είδη
έχουν οπωσδήποτε πικρή ή καυστική γεύση ή ότι τα είδη που τρώγονται από έντοµα,
σαλιγκάρια, χελώνες ή άλλα µικρόζωα, είναι ακίνδυνα και για τον άνθρωπο. Δεν
αληθεύουν επίσης οι δοξασίες, που λένε, ότι τα δηλητηριώδη µανιτάρια μαυρίζουν τα ασηµένια κουτάλια που έρχονται σε επαφή µαζί τους κατά το βράσιµο ή ότι πήζουν το γάλα ή το ασπράδι του αβγού. Είναι φανερό ότι οι συλλέκτες που εφαρµόζουν αυτές τις µεθόδους, κινδυνεύουν άµεσα από δηλητηριάσεις. Πρέπει ακόµη να γνωρίζουµε, ότι το βράσιµο, η ξήρανση ή η κονσερβοποίηση, δεν εξουδετερώνουν τις ισχυρές τοξίνες των θανατηφόρων ειδών. Ο µόνος κανόνας που ισχύει γενικά για τη συλλογή µανιταριών, είναι αυτός που λέει, ότι µαζεύουµε για τροφή µόνο τα είδη, των οποίων τα ιδιαίτερα
χαρακτηριστικά γνωρίζουµε µε απόλυτη βεβαιότητα. Η παραµικρή αµφιβολία
είναι λόγος απόρριψής τους.
Ενδεικτικά σας αναφέρω μερικά από τα σημαντικότερα βρώσιμα και δηλητηριώδη μανιτάρια.
ΒΡΩΣΙΜΑ

Boletus reticulatus

Hericium erinaceum

Morchella conica

Cantharellus cibarius

Agaricus alberti

Boletus aureus

Boletus pinophilus

Agaricus arvensis

Agaricus bisporus

Amanita caesarea - Αµανίτης του καίσαρα

Bοletus edulis - Βωλίτης ο φαγώσιµος

Macrοlepiοta prοcera - Μακρολεπιότα η ψηλή

Agaricus campestris - Αγαρικό το πεδινό

Pleurοtus οstreatus - Πλευρωτός ο οστρεώδης

Lactarius deliciosus - Λακτάριος ο νόστιµος

ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗ

Θανάσιμα δηλητηριώδη
• Amanita phallοides - Αµανίτης ο φαλλοειδής *

Θανάσιμα δηλητηριώδη
• Amanita verna - Αµανίτης ο ανοιξιάτικος

• Galerina marginata

Hypholoma fasciculare

Θανάσιμα δηλητηριώδη
• Lepiοta castanea - Λεπιότα η καστανή

Boletus satanas - Βωλίτης ο σατανάς

• Amanita muscaria - Αµανίτης ο μυγοκτόνος

Θανάσιμα δηλητηριώδη
Amanita pantherina - Aμανίτης ο πάνθηρας

Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο και δεν αποτελούν σαφές κριτήριο για την αναγνώριση των πιο πάνω ειδών και γενικότερα των μανιταριών, γιατί παρουσιάζουν χρωματικές διαφορές ανάλογα με την εποχή, τις καιρικές συνθήκες και το οικοσύστημα. Απλώς αποτελούν μια βάση για το προς πια κατεύθυνση θα κινηθούμε. ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ. Μαζεύουµε για τροφή µόνο τα είδη, των οποίων τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίζουµε µε απόλυτη βεβαιότητα. Η παραµικρή αµφιβολία είναι λόγος απόρριψής τους.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΑΓΡΙΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ

Η συλλογή και κατανάλωση άγριων αυτοφυών μανιταριών από άτομα που δεν διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις εγκυμονεί πολύ σοβαρούς κινδύνους! Η διαρκώς αυξανόμενη τάση προς ένα φυσικότερο τρόπο ζωής και διατροφής έχει στρέψει πολλούς συνανθρώπους μας προς τη φύση και την αναζήτηση των ανόθευτων καρπών της, στους οποίους συγκαταλέγονται και τα άγρια μανιτάρια. Δυστυχώς όμως η απερίσκεπτη και βασισμένη σε παρωχημένες και άκρως επικίνδυνες αντιλήψεις και δοξασίες συλλογή και κατανάλωση αυτοφυών μανιταριών μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά δυσάρεστες καταστάσεις και να θέσει σε κίνδυνο και αυτή ακόμη την ανθρώπινη ζωή! Για τον λόγο αυτό, οι σύλλογοι των μανιταρόφιλων της Ελλάδας και της Κύπρου θεωρούν σκόπιμο να ενημερώσουν το ευρύτερο ελληνικό κοινό, και ιδιαίτερα όσους μαζεύουν και τρώνε αυτοφυή μανιτάρια ή σκέφτονται να ξεκινήσουν μια τέτοια δραστηριότητα στο μέλλον, για τους κινδύνους αυτής της κατά τα άλλα πολύ ευχάριστης και αναζωογονητικής ενασχόλησης. Συγκεκριμένα, όσοι σκοπεύουν να καταναλώσουν άγρια μανιτάρια ως τροφή θα πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζουν τουλάχιστον τα ακόλουθα:
-Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δίνεται πίστη σε ορισμένες οδηγίες εμπειρικών και, συχνά, ημιμαθών συλλεκτών, επειδή έχει αποδειχθεί με οδυνηρό τρόπο ότι οι περισσότερες από αυτές όχι μόνο δεν ισχύουν, αλλά μπορεί και να είναι εξαιρετικά επικίνδυνες! Πολλοί είναι δυστυχώς εκείνοι που χρησιμοποιούν ως κριτήριο για τη συλλογή μανιταριών αντιλήψεις που δεν έχουν καμία βάση και είναι αδιανόητο σήμερα να κινδυνεύει η υγεία ή ακόμη και η ζωή ανθρώπων εξαιτίας τους. Ακολουθεί ένας σύντομος κατάλογος τέτοιων λανθασμένων, επικίνδυνων αντιλήψεων και πεποιθήσεων:

Επικίνδυνο λάθος 1: Μανιτάρια που τα τρώνε ζώα, σαλιγκάρια ή έντομα είναι φαγώσιμα!
Δεν ισχύει! Ο λαγός και η αρκούδα, για παράδειγμα, έχουν ανοσία στις τοξίνες των πιο επικίνδυνων μανιταριών, ενώ το πεπτικό σύστημα των σαλιγκαριών και των εντόμων δεν έχει βέβαια καμία σχέση με αυτό του ανθρώπου.
Επικίνδυνο λάθος 2: Όλα τα μανιτάρια μπορούν να φαγωθούν, αν τα βράσουμε και πετάξουμε το νερό τους!
Δεν ισχύει! Τα πιο επικίνδυνα μανιτάρια προκαλούν πάντα σοβαρότατη δηλητηρίαση όπως και να τα μαγειρέψουμε.
Επικίνδυνο λάθος 3: Μανιτάρια που έχουν πάνω στο πόδι τους δαχτυλίδι (γνωστό και ως "φουστίτσα" ή "βρακί"), δηλαδή ένα είδος πέτσας που περιβάλλει το επάνω μέρος του ποδιού τους, είναι φαγώσιμα!
Δεν ισχύει! Τα πιο συνηθισμένα θανατηφόρα μανιτάρια έχουν κι αυτά δαχτυλίδι πάνω στο πόδι τους.
Επικίνδυνο λάθος 4: Μανιτάρια που δεν μυρίζουν άσχημα, δεν έχουν καυτερή ή πικρή ή στυφή γεύση, που η σάρκα τους δεν αλλάζει χρώμα όταν τα κόψουμε, ή έχουν ωραία εμφάνιση(!) είναι ακίνδυνα!
Δεν ισχύει! Μερικά από τα πιο συνηθισμένα και πολύ επικίνδυνα μανιτάρια είναι άοσμα ή έχουν όχι άσχημη μυρωδιά (π.χ. σαν μέλι) και ωραία γεύση (π.χ. σαν φουντούκι). Επίσης, η σάρκα τους μένει ολόλευκη όταν τα κόψουμε και είναι όμορφα και ελκυστικά στην εμφάνιση.

Υπάρχουν και αρκετές ακόμη εσφαλμένες αντιλήψεις που μπορεί να γίνουν επικίνδυνες. Σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν θα πρέπει να ακολουθεί τέτοιες συμβουλές, προκειμένου να μην βάλει σε κίνδυνο τόσο τη δική του ζωή, όσο και εκείνων που θα φάνε από τα μανιτάρια του. Για να μπορέσουμε να μαζεύουμε και να τρώμε με ασφάλεια άγρια μανιτάρια, είναι απαραίτητο να μάθουμε να αναγνωρίζουμε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά τόσο των επικίνδυνων, όσο και των φαγώσιμων μανιταριών. Για να γίνει αυτό, πρέπει να απευθυνόμαστε μόνο σε πεπειραμένους μανιταροσυλλέκτες, σε ανθρώπους δηλαδή που δεν ακολουθούν επικίνδυνες εμπειρικές συμβουλές, αλλά έχουν εμβαθύνει στο αντικείμενο μέσα από τη μελέτη αξιόπιστων βιβλίων για μανιτάρια, έχοντας παράλληλα αντλήσει σωστές γνώσεις από την επαφή τους με άτομα αναγνωρισμένης αξίας. Τέτοιοι άνθρωποι συνήθως ανήκουν σε επίσημα αναγνωρισμένους μανιταροφιλικούς συλλόγους, γνωρίζουν με σαφήνεια μέχρι πού φτάνουν οι γνώσεις τους και δίνουν υπεύθυνες συμβουλές μόνο όταν και οι ίδιοι είναι απολύτως βέβαιοι για ό,τι λένε. Οι εμπειρικού τύπου – και συνήθως ελλιπείς ή εσφαλμένες – γνώσεις του ηλικιωμένου που "τα ξέρει", του κυνηγού που μαζεύει περιστασιακά ή οποιουδήποτε άλλου που έχει μάθει με αμφιβόλου αξίας τρόπο να συλλέγει μανιτάρια δεν θα πρέπει να αποτελούν οδηγό μανιταροσυλλογής στη σημερινή εποχή. Δεν θέλουμε να απαξιώσουμε τέτοιους ανθρώπους, που μπορεί όντως να έχουν πραγματική και σωστή εμπειρία, όπως και υπεύθυνη στάση στο θέμα, αλλά σκοπός μας είναι να προφυλάξουμε όσους πρόκειται να μαζέψουν άγρια μανιτάρια από εκείνους που οι γνώσεις τους είναι ελλιπείς ή η στάση τους ανεύθυνη. Ο μόνος ασφαλής τρόπος προστασίας είναι η πλήρης, σωστή και εμπεριστατωμένη γνώση που αποκτάται μέσα από μελέτη αξιόπιστων βιβλίων και συναναστροφή με ανθρώπους υπεύθυνους και με αποδεδειγμένα σωστή γνώση.

-Πέρα από τα παραπάνω, κάθε μανιταροσυλλέκτης θα πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζει ποια είναι τα πιο συχνά εμφανιζόμενα μανιτάρια που μπορούν να απειλήσουν ακόμη και τη ζωή του ανθρώπου. Παρόλο που υπάρχουν πολλά είδη μανιταριών που προκαλούν ελαφρότερες ή βαρύτερες δηλητηριάσεις, ένας σχετικά μικρός αριθμός από αυτά μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή. Ωστόσο, το 90-95% των θανατηφόρων δηλητηριάσεων, τόσο παγκοσμίως όσο και στη χώρα μας, οφείλονται σε μόλις δύο-τρία είδη μανιταριών, πολύ συγγενικών μεταξύ τους, τα κοινά γνωρίσματα των οποίων παρουσιάζονται παρακάτω. Πρόκειται για τα είδη Αmanita phalloides – Αμανίτης ο φαλλοειδής, Amanita verna – Αμανίτης ο εαρινός και Amanita virosa – Αμανίτης ο δυσώδης. Από αυτά, στη χώρα μας το πιο συνηθισμένο είναι το πρώτο, λιγότερο το δεύτερο, ενώ το τρίτο φαίνεται να είναι πολύ σπάνιο έως ανύπαρκτο στον τόπο μας. Ευτυχώς έχουν τρία κοινά και σχετικά εύκολα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά, που είναι τα εξής:

1. Η βάση του ποδιού τους περιβάλλεται από μία άσπρη σακκούλα (που λέγεται "βόλβα"), η οποία μοιάζει σαν πέτσα και στην αρχή είναι παχιά και μεγάλη και δεν ακουμπάει στο πόδι, ενώ αργότερα λεπταίνει και αγκαλιάζει το πόδι. Στη φάση αυτή μπορεί να μην είναι εύκολο να την εντοπίσουμε.

2. Στο επάνω μέρος του ποδιού τους υπάρχει το λεγόμενο δαχτυλίδι (γνωστό και ως "φουστίτσα" ή "βρακί"), που μοιάζει και αυτό με πέτσα και κρέμεται σαν φούστα γύρω από το πόδι. Έχει συνήθως άσπρο χρώμα, αλλά συχνά μπορεί να είναι και πρασινωπό, είναι στην αρχή αρκετά μεγάλο, παχύ και φαρδύ, αργότερα όμως λεπταίνει και αγκαλιάζει το πόδι, σε σημείο που μπορεί να είναι δύσκολο να το δούμε.

3. Στο κάτω μέρος του καπέλου τους έχουν άσπρα ελάσματα, δηλαδή λεπτές φέτες που μοιάζουν με φυλλαράκια και απλώνονται σαν ακτίνες από το πόδι μέχρι την άκρη του καπέλου. Αυτά μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να έχουν και μια ελαφρά πρασινωπή απόχρωση ή, όταν το μανιτάρι είναι πιο γέρικο, να είναι κάπως κρεμ ή πολύ ανοιχτά κιτρινωπά.

Το χρώμα της επιφάνειας του καπέλου τους δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για να τα γνωρίσουμε. Μπορεί πάντως να είναι άσπρο, πρασινωπό, πρασινοκίτρινο, κίτρινο, λαδοπράσινο, καφεπράσινο ή καφέ.

Κάθε μανιτάρι που παρουσιάζει τα τρία προαναφερθέντα χαρακτηριστικά μαζί μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο έως θανατηφόρο! Προσοχή όμως: η βόλβα και το δαχτυλίδι, μπορεί κάποτε να έχουν λεπτύνει τόσο πολύ που να είναι σχεδόν αδύνατο να τα δούμε ή μπορεί για κάποιον άλλο λόγο να έχουν χαθεί. Επίσης, όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν και άλλα μανιτάρια με διαφορετικά χαρακτηριστικά που είναι επίσης επικίνδυνα, αν και πιο σπάνια. Για τον λόγο αυτό, δεν τρώμε ποτέ ένα μανιτάρι για το οποίο δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι είναι φαγώσιμο! ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗ ΖΩΗ!

Amanita phalloides – Αμανίτης ο φαλλοειδής, το πιο επικίνδυνο θανατηφόρο μανιτάρι!

Όλοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε με πολύ υπεύθυνο τρόπο το θέμα της συλλογής και κατανάλωσης άγριων αυτοφυών μανιταριών. Για να γίνει αυτό και για να προστατευτούν αποτελεσματικά όσοι συνάνθρωποί μας μαζεύουν και τρώνε άγρια μανιτάρια, οι μανιταροφιλικοί σύλλογοι Ελλάδας και Κύπρου συνιστούν στους ενδιαφερόμενους να έρθουν σε επαφή μαζί τους, προκειμένου να ενημερωθούν σωστά και υπεύθυνα, έτσι ώστε να μην ριψοκινδυνεύουν τρώγοντας άγρια μανιτάρια. Στην ιστοσελίδα http://www.manitari.gr/ μπορούν να βρουν ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τηλέφωνα επικοινωνίας των κατά τόπους συλλόγων, σύγχρονη και ενημερωμένη ελληνική (και ξένη) βιβλιογραφία, αλλά και να θέσουν ερωτήματα για κάθε τι που αφορά το μανιτάρι.

-Το κείμενο και την παρουσίαση επιμελήθηκε ο Άγγελος Παπαδημητρίου, πρ. πρόεδρος του Μανιταρογνωστικού Συλλόγου Ξάνθης.
-Οι πληροφορίες και οι θέσεις που παρουσιάζονται στο παρόν εγκρίνονται και υιοθετούνται από το σύνολο των μανιταροφιλικών συλλόγων της Ελλάδας και της Κύπρου και προσυπογράφονται από τους ίδιους. Οι προσυπογράφοντες σύλλογοι είναι οι εξής:

-ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
-ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
-ΜΑΝΙΤΑΡΟΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΞΑΝΘΗΣ
-ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΗΠΕΙΡΟΥ
-ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΛΕΣΒΟΥ
-ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ
-ΜΥΚΗΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ

-Το παρόν αποστέλλεται προς δημοσίευση στον τύπο μέσω του Μανιταρογνωστικού Συλλόγου Ξάνθης

Τρούφα

2008-05-31T08:39:00.000-07:00

Η καλλιέργεια της τρούφας στην Ελλάδα

Η τρούφα με λίγα λόγια είναι ένα υπόγειο μανιτάρι που υπάρχει άγριο στη φύση, αλλά είναι δύσκολο να βρεθεί, λόγω του ότι δεν είναι εμφανές. Αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα ακριβότερα εδέσματα πάνω στη Γη. Στην Ζαγορά δεν έχει βρεθεί ακόμα, αισιοδοξώ ότι θα το ανακαλύψω γιατί τα δασικά είδη με τα οποία συμβιώνει υπάρχουν και στο χωριό μας. Όταν βρίσκω την ευκαιρία την αναζητώ ειδικά σε μέρη που υπάρχει δρυς, μέχρι στιγμής έχω ανακαλύψει πέντε υπόγεια είδη όχι όμως κάποιο είδος τρούφας. Το πιο κάτω κείμενο στην πλειονότητά του αποτελεί εισήγηση του κ. Διαμαντή Στέφανου, Φυτοπαθολόγου - Δασολόγου, Τακτικού Ερευνητή του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών ο οποίος μέσα από διαλέξεις σε πολλά μέρη της Ελλάδας προωθεί την καλλιέργεια τρούφας στη χώρα μας. Τα τελευταία χρόνια έχει μιλήσει σε αγρότες στο Δήμο Μουρεσίου και Αργαλαστής μετά από πρωτοβουλία των παραπάνω Δήμων και της Αναπτυξιακής Πηλίου.

Τι είναι οι τρούφες
Τρούφες ονομάζονται οι καρποφορίες μιας ομάδας Ασκομυκήτων που συμβιώνουν με τις ρίζες ανώτερων φυτών. Οι τρούφες είναι υπόγεια μανιτάρια, σχήματος κονδύλου και μεγέθους από 2-7 συνήθως εκατ., γκριζόμαυρα έως ωχρόλευκα, που παράγονται μέσα στο έδαφος σε βάθος από 6-15 περίπου εκατ.
Οι μύκητες που συμβιώνουν με τις ρίζες φυτών ονομάζονται μυκορριζικοί. Οι μυκηλιακές τους υφές περιβάλλουν τα λεπτά ριζικά τριχίδια των φυτών και απομυζούν από αυτά κυρίως υδατάνθρακες, ενώ οι ρίζες των φυτών ευεργετούνται ως προς την αύξηση της ικανότητάς τους να προσροφούν νερό από το έδαφος, αζωτούχες ουσίες και στοιχεία όπως κάλιο, φώσφορο, σίδηρο καθώς και ιχνοστοιχεία. Οι καρποφορίες των μυκορριζικών μυκήτων και επομένως και οι τρούφες εμφανίζονται πάντα τριγύρω από δένδρα.
Οι πρώτες αναφορές στις τρούφες ανάγονται στο 1880 π.Χ. και από τότε τα ιδιαίτερα διατροφικά τους χαρακτηριστικά εκτιμώνται από όλο τον κόσμο. Η μαύρη τρούφα Tuber melanosporum – Τούβερ το μελανόσπορο απέκτησε το όνομα «μαύρο διαμάντι», χαρακτηρισμός που δηλώνει τη μεγάλη αξία της. Οι βασιλείς της Μεσοποταμίας, οι Φαραώ και αργότερα οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι απολάμβαναν τις τρούφες που τις θεωρούσαν γευστικά μοναδικές. Ιστορικά θεωρείται ότι το «μάννα εξ ουρανού» στην Παλαιά Διαθήκη ήταν στην πραγματικότητα τρούφες του μύκητα Terfezia sp. που αναπτύσσεται ακόμη και στην έρημο. Οι Βεδουϊνοι μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν τις τρούφες για τροφή και για φάρμακο για ερεθισμένα μάτια (συνήθης ασθένεια της ερήμου) (Τσιτσιπάτη 2004).
Για πολλά χρόνια οι τρούφες εθεωρούντο το «δώρο» των Γάλλων χοιροβοσκών όταν αυτοί έβγαζαν τους χοίρους σε δρυοδάση της περιοχής Perigord το φθινόπωρο για να βοσκήσουν βελανίδια. Καθώς οι χοίροι εντόπιζαν με την όσφρησή τους τα σημεία όπου υπήρχαν τρούφες και άρχιζαν να σκάβουν, οι χοιροβοσκοί επενέβαιναν και τις μάζευαν. (Διαμαντής 2003).
Σήμερα η συλλογή τρούφας γίνεται με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά . Οι τρούφες αποτελούν την κορωνίδα της γεύσης και το όνειρο κάθε καλοφαγά. Φημισμένα εστιατόρια στην Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Β. Αμερική αλλά και σε άλλες περιοχές του πλανήτη προσφέρουν θεσπέσια εδέσματα σε αστρονομικές τιμές. Οι τρούφες, ακόμη και σε πολύ μικρή ποσότητα, με το μοναδικό άρωμά τους, μετατρέπουν κοινές συνταγές σε μοναδικές απολαύσεις. Η τιμή της τρούφας στην Ευρωπαϊκή και Αμερικανική αγορά κυμαίνεται από 1.220 έως 7.000 € /χλγ. Δεν είναι σπάνια τα άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά που αναφέρουν τιμές μέχρι 8.000 € /χλγ. (Τα Νέα Σαββατοκύριακο 16/17 Ιουλίου 2005).
Δικαιολογημένα επομένως η έρευνα έχει στραφεί εδώ και χρόνια στην καλλιέργεια της τρούφας. Σήμερα, αν και η καλλιέργεια τρούφας στην Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, τις Βαλκανικές χώρες αλλά και στη Β. Αμερική και Ν. Ζηλανδία (Hall 1988) αποτελεί αναπτυσσόμενη, δυναμική και αποδοτική δραστηριότητα και η προσφορά τρούφας στην αγορά έχει αυξηθεί σημαντικά, εν τούτοις οι τιμές δε φαίνεται να έχουν μειωθεί. Είναι βέβαιο ότι η κατανάλωση τρούφας συμβαδίζει με την άνοδο του βιοτικού μας επιπέδου και επομένως αυξάνεται σταθερά και η ζήτηση ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες. Εκτιμάται ότι για αρκετές ακόμη 10ετίες η καλλιέργεια τρούφας θα αποτελεί ελκυστική διέξοδο για όσους ονειρεύονται να τα ..…οικονομήσουν εύκολα και γρήγορα!
Το ΕΘΙΑΓΕ με το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών προωθεί την καλλιέργεια τρούφας στη χώρα μας. Ενημερωτικές διαλέξεις έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία 8 χρόνια στο Αγρίνιο Ν. Αιτωλοακαρνανίας, Σιδηρόνερο Ν. Δράμας, ΚΕΓΕ Δράμας, Ανήλιο Πηλίου Ν. Μαγνησίας, Τσοτύλι και Εμπόριο Ν. Κοζάνης, Γρίβα Ν. Κιλκίς, Ταξιάρχη Ν. Χαλκιδικής, κ.ά. Τεχνικές πληροφορίες δίνονται σε όλους τους ενδιαφερόμενους ενώ φυτείες έχουν ήδη ιδρυθεί σε διάφορες περιοχές της χώρες. Φυσική θερινή τρούφα Tuber aestivum βρέθηκε στο Ν. Δράμας γεγονός σημαντικό που ενισχύει την υπόθεση ότι φυσική τρούφα υπάρχει και σε δασικά οικοσυστήματα.
ΕΙΔΗ ΤΡΟΥΦΑΣ

Αναφέρονται ορισμένα που έχουν οικονομικό ενδιαφέρον :
Tuber melanosporum. Μαύρη τρούφα του Perigord Τιμή 600 - 1200 ευρώ/κιλό. Συγκομιδή απο τέλη Νοεμβρίου ως αρχές Μαρτίου.
Tuber magnatum. Άσπρη Ιταλική τρούφα. Τιμή πάνω απο 1000 ευρώ/κιλό. Συγκομιδή το φθινόπωρο.

Tuber brumale. Χειμωνιάτικη τρούφα Τιμή 300 - 600 ευρώ/κιλό. Ωριμάζει την ίδια περίοδο με την melanosporum.

Tuber aestivum. Καλοκαιρινή τρούφα. Τιμή 200 - 400 ευρώ/κιλό. Συγκομιδη απο τέλος Μαϊου ως αρχές Σεπτεμβρίου.

Tuber uncinatum Τρούφα της Βουργουνδίας Τιμή 300 - 600 ευρώ/κιλό.Συγκομιδή απο τον Οκτώβριο ως το Δεκέμβριο.
Tuber indicum Κινέζικη τρούφαΤιμή 100 - 200 ευρώ/κιλό.Ωριμάζει την ίδια εποχή με τη melanosporum.
Οι προαναφερόμενες τιμές είναι ενδεικτικές τιμές παραγωγού στη λιανική.

Η καλλιέργεια της τρούφας
Η καλλιέργεια αρχίζει με την προμήθεια δενδρυλλίων των οποίων το ριζικό σύστημα έχει μολυνθεί με το μυκήλιο μυκήτων του γένους Tuber. Τα σημαντικότερα είδη είναι τα Tuber magnatum (λευκή τρούφα), T. aestivum και T. aestivum subsp. uncinatum (θερινή, μαύρη τρούφα), T. melanosporum (μαύρη τρούφα) και T. brumale (χειμωνιάτικη τρούφα) τα οποία συμβιώνουν με δενδρώδη είδη όπως είναι Quercus pubescens (χνουδωτή δρυς), Q. frainetto (πλατύφυλλη δρυς), Q. ilex (αριά), Q. cerris (ευθύφλοια δρυς), Tilia sp. (φλαμουριά), Corylus avellana (φουντουκιά), Ostrya carpinifolia (οστρυά), Populus sp. (λεύκη), Carpinus orientalis (γαύρος), Cedrus sp. (κέδρος) αλλά και διάφορα πεύκα. Η εισαγωγή των δενδρυλλίων γίνεται προς το παρόν από την Ιταλία, εισάγονται δε είδη τα οποία προτιμούν υψομετρική ζώνη από 300-700 μ. περίπου και αποτελούν είδη της ελληνικής χλωρίδας (χνουδωτή δρυς, φλαμουριά και φουντουκιά).
Σημαντικό στάδιο για την καλλιέργεια τρούφας αποτελεί η σωστή εκλογή του αγρού. Ιδανικά εδάφη είναι τα ελαφρά κεκλιμένα και αμμοαργιλλώδη τα οποία στραγγίζουν καλά. Τα διάφορα είδη τρούφας έχουν διαφορετικές εδαφικές απαιτήσεις. Έτσι, οι μαύρες τρούφες προτιμούν φτωχά, αλκαλικά, ασβεστολιθικά εδάφη με οξύτητα (pH) 7,2-8,2. Η οργανική ουσία πρέπει να είναι λίγη έως μέτρια όπως και η παρουσία καλίου, αζώτου και φώσφορου. Οι μαύρες τρούφες μπορούν να αναπτύσσονται σε υψόμετρα από 300-1.000 μ., σε ξηρές περιοχές όπου οι επιλογές για άλλου είδους γεωργική εκμετάλλευση είναι περιορισμένες. Οι λευκές τρούφες είναι πιο απαιτητικές. Προτιμούν τις κοιλάδες όπου το έδαφος είναι γονιμότερο, με οξύτητα (pH) 7,2-8,0 υψόμετρο μέχρι 600 μ. και ετήσια βροχόπτωση που να ξεπερνά τα 1000 χιλ. Συνιστάται όπως οι ενδιαφερόμενοι πραγματοποιούν ανάλυση εδάφους στα κτήματά τους (τουλάχιστον εκτίμηση της οξύτητας) πριν από κάθε απόφαση για καλλιέργεια τρούφας ώστε να γνωρίζουν με βεβαιότητα ότι η εκλογή αγρού είναι σωστή.
Πριν τη φύτευση ο αγρός πρέπει να οργωθεί βαθιά την άνοιξη και να φρεζαρισθεί το φθινόπωρο. Η φύτευση των δενδρυλλίων γίνεται σε φυτευτικό σύνδεσμο 4 Χ 4 έως 5 Χ 5 μ. δηλ. 50 έως 60 φυτά/στρ. Ενδείκνυται να χρησιμοποιηθούν περισσότερα από ένα δενδρώδη είδη μολυσμένα με περισσότερα από ένα είδη τρούφας και με διαφορετικό παραγωγικό κύκλο έτσι ώστε η συλλογή να γίνεται σε διαφορετικές εποχές αλλά και να μειωθεί το ρίσκο. Η χρήση φυσικών ή αζωτούχων λιπασμάτων δεν επιτρέπεται όπως δεν επιτρέπεται και η χρήση φυτοφαρμάκων. Ενδείκνυται ο έλεγχος των ζιζανίων με ελαφρύ χορτοκοπτικό μηχάνημα και το σκάλισμα τριγύρω από τα δένδρα μέχρι βάθους 5 εκατ. Όπου κατά τη θερινή περίοδο υπάρχουν περίοδοι μεγαλύτερες των 15 ημερών χωρίς βροχόπτωση τότε είναι αναγκαία η άρδευση. Καθόσον συνιστώνται κεκλιμένα εδάφη, η άρδευση είναι σχετικά εύκολη και ανέξοδη με εγκατάσταση δεξαμενής στο ανώτερο τμήμα του κτήματος και η με φυσική ροή άρδευση με μικρούς καταιωνιστήρες ή με σύστημα στάγδην.
Απαραίτητη είναι η περίφραξη της φυτείας με τσιμεντένια βάση βάθους 20 περίπου εκατ., σιδηροπασσάλους και δικτυωτό σύρμα για την προφύλαξη αρχικά των πολύτιμων δένδρων και αργότερα της τρούφας από ζώα (αγριογούρουνα, ασβούς κ.ά.), τα οποία πρέπει να σημειωθεί ότι τρελλαίνονται γι αυτές.
Συνοπτικά, τρεις είναι οι βασικές δαπάνες για την εγκατάσταση φυτείας τρουφοκαλλιέργειας:
1. Η προμήθεια των δενδρυλλίων
2. Η εγκατάσταση αρδευτικού συστήματος και
3. Η κατασκευή της περίφραξης
Συστήνεται η εγκατάσταση φυτείας σε έκταση μέχρι 3-4 στρ. Με τρέχουσες τιμές το κόστος/στρέμμα ανέρχεται σε περίπου 1.500 €. Με τη νέα νοοτροπία που έχει καλλιεργηθεί στους αγρότες της χώρα μας, πολύ συχνά οι υποψήφιοι καλλιεργητές τρούφας διερωτώνται εάν η συγκεκριμένη προσπάθεια επιδοτείται. Η απάντηση είναι αρνητική. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνούν ότι δεν υπάρχει άλλη αγροτική δραστηριότητα που με τόσο μικρή αρχική επένδυση, τόσο μικρή δεσμευμένη έκταση και χαμηλό ρίσκο υπόσχεται τόσο μεγάλες αποδόσεις.

Κατάλληλα χωράφια: Πρέπει να πληρούν τις εξής συνθήκες:
Να βρίσκονται σε υψομετρική ζώνη από 300-700 μ.,
Να είναι επικλινή (σε πλαγιές) σε ορεινά και ημιορεινά εδάφη χωρίς όμως να αποκλείονται τα σχετικά επίπεδα εάν αποστραγγίζουν ικανοποιητικά και υπάρχει ανέξοδος τρόπος άρδευσης,
Να είναι αμμοαργιλώδη, αμμοπηλώδη (μέτρια ελαφρά) ή ακόμη και χαλικώδη,
Να είναι ασβεστούχα δηλ. μέτρια αλκαλικά (με οξύτητα pH 7,3-8,2). Η πιο κατάλληλη οξύτητα για την καλλιέργεια της μαύρης χειμερινής τρούφας Tuber melanosporum είναι 7.9.
Η μέτρηση οξύτητας γίνεται σε δείγματα εδάφους από αντιπροσωπευτικό αριθμό λάκκων (4-5 τουλάχιστον για χωράφι των 2-3 στρ.). Από κάθε λάκκο παίρνεται ένα δείγμα (2 χούφτες χώμα) από βάθος 10-15 εκατ. και το δεύτερο από τον ίδιο λάκκο και από βάθος 50-60 εκατ. Τα δείγματα δεν πρέπει να αναμειχθούν.
Όταν όλες οι παραπάνω συνθήκες πληρούνται τότε δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος απαγορευτικός παράγων για την εγκατάσταση τρουφοφυτείας.
Σας συνιστώ να καλλιεργήσετε μέχρι 3 το πολύ 4 στρέμματα.

Φύτευση των δενδρυλλίων: Όπως όλα τα δένδρα, δηλ. αρχές Νοεμβρίου ή τέλη Φεβρουαρίου για νότιες περιοχές με ήπιο κλίμα. Σε ψυχρότερες περιοχές (Β. Ελλάδα) να προτιμάται ο Μάρτιος μετά τις μεγάλες παγωνιές. Για τις περισσότερες περιοχές της χώρας και για την υψομετρική ζώνη που ανέφερα σας συνιστώ την προμήθεια Χνοώδους δρυός (Quercus pubescens), φλαμουριάς (Tilia sp.) και φουντουκιάς (Corylus avellana). Το πουρνάρι (Quercus coccifera) συνιστάται για τη Νότια Ελλάδα και χαμηλότερα υψόμετρα ενώ η οστρυά (Ostrya carpinifolia) και ο γαύρος (Carpinus betulus) για τη Βόρειο Ελλάδα και μεγαλύτερο υψόμετρο. Τα διαφορετικά είδη φυτών συνιστάται να φυτεύονται σε διαφορετικές σειρές ή σε διαφορετικά σημεία του χωραφιού.

Προμήθεια δενδρυλλίων: Υπάρχουν στην Ιταλία, Γαλλία και στη Βουλγαρία. Διευθύνσεις μπορείτε να βρείτε και από το Διαδίκτυο.
Ο κ. Κώστας Γιδαράκος φυτωριούχος στην Κατερίνη φέρνει 1ετή ή 2ετή δενδρύλλια σε γλάστρες με container από την Ιταλία. Είναι αξιοπρεπής και φέρνει τα φυτά από την Perougia. Ο αριθμός τηλεφώνου στο φυτώριο είναι 23510 92092.
Ο γεωπόνος κ. Νίκος Τσούλος εισάγει φυτά κατά παραγγελία από το φυτώριο Raggi- Vivai που βρίσκεται στην Cesena, Ιταλίας (αριθμός τηλ. 6973 652588)
Για τα Βουλγάρικα μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον κ. Azad Khanaqa στο κινητό 00491 714837927 ή τον ιδιώτη κ. Παύλο Μιχαηλίδη (Κιλκίς) στον αριθμό 6977 566309.
Δεν σας συνιστώ την προμήθεια δενδρυλλίων από την Αγγλία (μέσω του Διαδικτύου) λόγω της μεγάλης διαφοράς σε γεωγραφικό πλάτος και την ακαταλληλότητα του γενετικού υλικού για τη χώρα μας.
ΕΙΔΗ ΔΕΝΔΡΩΝ
Τα δένδρα που δημιουργούν μυκόριζες με την τρούφα είναι πολλά. Παρακάτω αναφέρονται μερικά απο αυτά :
Quercus conferta
Πλατύφυλλη δρύς
Quercus pubescns
Χνουδωτή δρυς (ευαίσθητο στον ανταγωνισμό της χλόης )
Quercus ilex
Αριά (ευαίσθητο στην παγωνιά )
Quercus coccifera
Πουρνάρι
Corylus avellana
Κοινή φουντουκιά (ακατάλληλο για βαθιά εδάφη)
Ostrya carpinifolia
Οστριά
Tilla platyphyllos
Φλαμουριά
Pinus nigra
Μαύρη πεύκη
Carpinus betulus
Γαύρος
Castanea sativa
Καστανιά
Olea europaea
Ελιά (το πλέον δένδρο κατάλληλο για τη νότια Ελλάδα)

Καλλιέργεια:
Βαθύ όργωμα πριν την εγκατάσταση και φρεζάρισμα –ισοπέδωμα του χωραφιού πριν τη φύτευση.
Σε πολύ φτωχά χωράφια μπορεί να επιτραπεί μόνο μία φορά οργανική λίπανση πριν από τη φύτευση. Κατά κανόνα όμως απαγορεύονται τα λιπάσματα και κάθε μορφής φυτοφάρμακα.
Είναι αναγκαίος ο έλεγχος των ζιζανίων με ελαφρύ χορτοκοπτικό μηχάνημα ή επιφανειακό φρεζάρισμα μέχρι βάθους 3-5 εκατ. (καλύτερη είναι η χρήση καταστροφέα). Βαριά μηχανήματα πρέπει να αποφεύγονται διότι συμπιέζουν το έδαφος.
Αν χρησιμοποιηθούν φουντουκιές συνιστάται να απομακρύνονται τα φύλλα το φθινόπωρο διότι οξυνίζουν το έδαφος.
Αν υπάρχουν περίοδοι ανομβρίας πλέον των 15 ημερών κατά την περίοδο Ιουλίου-Αυγούστου-Σεπτεμβρίου τότε χρειάζονται ποτίσματα. Συνιστάται η εγκατάσταση πλαστικής δεξαμενής στο υψηλότερο σημείο του κτήματος και συστήματος στάγδην άρδευσης.

Συλλογή: Με εκπαιδευμένα σκυλιά ή χοιρίδια. Κατάλληλες ράτσες σκύλων Λαμπραντόρ, Γκριφόν, Επανιέλ Μπρετόν, Αγγλικά Πόϊντερ. Αρκετοί συλλέκτες χρησιμοποιούν και ημίαιμα σκυλιά.

Αποθήκευση: Η νωπή τρούφα επιτυγχάνει την υψηλότερη τιμή. Συντηρείται και σε βάζα ή ελαιόλαδο (παράγεται το τρουφόλαδο που πωλείται από 50-110 λίτρο). Μεταποιείται σε πάστα τρούφας. Νωπή συντηρείται στη συντήρηση (ψυγείο) για 7-10 ημέρες.
Η πρώτη Ελληνική παραγωγή πιστεύω ότι θα απορροφηθεί σε εθνικό επίπεδο από ξενοδοχεία, μεγάλα καταστήματα τροφίμων (π.χ. Βασιλόπουλος) και Γαλλικά, Ιταλικά και εκλεκτά Ελληνικά εστιατόρια. Η υπερπαραγωγή μπορεί να εξαχθεί διότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στην Ευρώπη.
Απόδοση: Δεν θα ήθελα να δεσμευτώ με αριθμούς. Πάντως η στρεμματική απόδοση/χρόνο/στρ. με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς υπολογίζεται σε 1.000-1.500 Ευρώ.

Βιβλιογραφία
Διαμαντής, Σ., 2003. Η καλλιέργεια της τρούφας. Παν-Θηρας, ΚΟΜΘ, 188-191.
Hall, I., 1988. Towards a truffle industry in New Zeland. Proc. “Atti del 2o Congresso
Internazionale sul Tartufo”. Spoleto, 23-27 Nov. 1988.
Τσιτσιπάτη, Β., 2004. Οικονομική ανάλυση και αξιολόγηση της συνδυασμένης
καλλιέργειας του δασικού είδους Corylus avellana με το μύκητα Tuber melanosporum. Μεταπτυχ. Διατριβή, ΑΠΘ, Τμήμα Δασολογίας & Φυσ. Περιβάλλοντος, 1-105.

Μανιτάρια Ζαγοράς

2008-04-10T10:04:00.000-07:00

Καταθέτω λίστα από τα μανιτάρια που έχουν βρεθεί από μένα μέχρι τώρα στη Ζαγορά. Ημερομηνία εύρεσης, καθώς και ο βιότοπος που εμφανίστηκαν.

Albatrellus pes-capre. 11-11-06, σε δάσος οξυάς.
Amanita ceasarea. 10-10-97
Amanita citrina. 11-11-06, σε δάσος καστανιάς.
Amanita muscaria. 11-10-04, σε δάσος οξυάς.
Amanita pantherina. 14-11-05, σε δάσος οξυάς.
Amanita phalloides. 20-11-07, σε δάσος καστανιάς.
Amanita rubescens. 10-10-97
Amanita vaginata. 6-07-07, σε δάσος οξυάς.
Anulohypoxylon cohaerens. 07-09-08, σε σαπιο ξυλο οξυας.
Agaricus campestris. 10-10-97
Auricularia auricula judae. 10-10-97
Armillaria mellea. 10-10-97
Astraeus hygrometricus. 10-10-97
Boletus edulis . 10-10-97
Boletus reticulatus . 10-10-97
Boletus subtomentosus . 10-10-97
Boletus chrysenderon . 10-10-97
Boletus luridiformis, 29-06-08, σε δάσος οξιάς
Bovista paludosa ???. 7-07-07, σε δάσος με αριά, δρυς και φράξο.
Calvatia excipuliformis. 10-10-97
Cantharellus cibarius . 10-10-97
Cantharellus cibarius var. pallidus. 10-10-04, σε δάσος οξυάς.
Cantharellus tubaeformis. 20-11-07, σε δάσος οξυάς.
Clitocybe flaccida . 10-10-97
Clitocybe nebularis. 11-11-06, σε δάσος καστανιάς.
Clitocybe odora. 20-11-07, σε μεικτό δάσος οξυάς-καστανιάς.
Clitocybe phyllophila. 11-11-06, σε δάσος καστανιάς.
Coltricia perennis. 07-09-08, σε πρανές δρόμου, σε δάσος καστανιάς.
Coprinopsis picaceus. 11-11-06, σε δάσος καστανιάς.
Coprinus comatus. 1-10-07, σε άκρη δασικού δρόμου, σε δάσος οξυάς.
Coprinus micaceus ???. 19-04-07, σε δάσος οξυάς.
Cortinarius diavolicus . 10-10-97
Coriolus versicolor. 10-10-97
Crucibulum leave. 2-07-07, σε χώμα, σε μονοπάτι καστανοδάσους.
Dacrymyces stillatus ???. 11-11-06, σε ξύλο καστανιάς.
Diatrype disciformis. 19-04-07, σε ξύλο οξυάς.
Elaphomyces muricatus. 7-05-07, υπόγεια σε δάσος οξυάς.
Fistulina hepatica . 10-10-97
Fomes fomentarius. 14-07-07, σε ζωντανό κορμό οξυάς.
Ganoderma lucidum. 07-09-08, σε πρέμνο καστανιάς.
Grifola frondosa. 10-10-97
Gyromitra esculenta. 24-04-06, σε άκρη μονοπατιού, σε καστανοδάσος.
Helvella crispa. 20-11-07, σε μεικτό δάσος, δρυς-καστανιάς.
Hydnum repandum. 20-11-07, σε άκρη μονοπατιού, σε δάσος καστανιάς.
Hydnum rufescens. 20-11-07, σε άκρη δρόμου με μηλιές και καστανιές.
Hygrocybe nigrescens . 10-10-97
Hypholoma fasciculare. 30-07-04, σε βάση κορμού οξυάς.
Hymenogaster vulgaris. 16-04-08, υπόγεια σε γιδοϊτιά.
Hysterangium nephriticum. 16-04-08, υπόγεια σε οξυά.
Hysterangium pompholyx. 30-06-08, υπόγεια σε οξυά.
Inonotus hispidus ???. 1-10-07, σε κορμό μηλιάς.
Laccaria laccata ???. 1-10-07, σε δάσος με πλατάνια και κλήθρες.
Laccaria_amethystina. 11-10-04, σε δάσος οξυάς.
Lactarius blenius. 1-10-07, σε δάσος οξυάς.
Lactarius chrysorrheus. 20-11-07, σε μεικτό δάσος οξυάς-καστανιάς.
Lactarius controversus. 22-11-05, σε δάσος καστανιάς.
Lactarius piperatus. 4-07-07, σε δάσος οξυάς.
Lactarius vietus. 10-10-97
Lactarius violascens. 10-10-97
Lactarius cimicarius . 10-10-97
Laetiporus sulfureus. 14-11-05, σε πρέμνο καστανιάς.
Leucocortinarius bulbiger . 10-10-97
Lepiota clypeolaria. 1-10-07, σε δάσος καστανιάς.
Lepista nuda. 11-11-06, σε δάσος καστανιάς.
Leucoagaricus leucothites. 1-10-07, σε χωράφι με μηλιές.
Lycoperdon perlatum. 20-11-07, σε δάσος καστανιάς.
Lyophyllum fumosum. 10-10-97
Macrolepiota mastoidea . 10-10-97
Macrolepiota procera. 30-09-06, σε χωράφι με μηλιές.
Marasmius epiphyllus. 11-11-06, σε φύλλο καστανιάς.
Megacollybia platyphylla . 10-10-97
Melanoleuca melaleuca . 10-10-97
Meripilus giganteus . 2000, σε κορμό καστανιάς.
Mycena rosea. 11-11-06, σε ξύλο καστανιάς.
Mutinus caninus. 10-10-97
Octavianina asterosperma. 5-07-07, υπόγεια σε μεικτό δάσος από αριά, δρυ και καστανιά.
Oudemansiella mucida. 30-09-06, σε ξύλο οξυάς.
Panaeolus papilionaceus. 19-04-07, σε κοπριά αλόγου, σε δάσος οξυάς.
Paxillus involutus. 30-09-06, σε δάσος οξυάς.
Phaeomarasmius erinaceus. 20-11-07, σε ξύλο καστανιάς.
Phellinus torulosus ???. 11-08-07, σε κορμό καστανιάς.
Pisolithus arrhizus. 2-07-07, σε χώμα, στα όρια χωραφιού με μηλιές.
Pleurotus dryinus . 10-10-97
Polyporus squamosus. 11-08-07, σε ξύλο καστανιάς.
Psathyrella candolleana. 6-09-08, σε χωράφι με μηλιές.
Psathyrella conopylus. 1-10-07, σε άκρη δρόμου με βάτα, σε δάσος οξυάς.
Ramaria aurea. 2-10-06, σε δάσος οξυάς.
Ramaria flava. 10-10-97
Reticularia lycoperdon ???. 11-11-06, σε πρέμνο μηλιάς.
Russula cyanoxantha . 10-10-97
Russula romellii . 10-10-97
Russula fageticola . 10-10-97
Russula foetens . 11-10-04, σε δάσος οξυάς.
Russula puelaris. 10-10-97
Sarcodon glaucopus. 20-11-07, σε δάσος οξυάς.
Sarcoscypha coccinea. 10-10-97
Scleroderma bovista . 10-10-97
Scleroderma citrinum. 10-10-97
Schizophyllum commune. 28-02-07, σε ξύλο οξυάς.
Scleroderma geaster. 1-10-07, σε πρανές δρόμου, σε δάσος οξυάς.
Stereum hirsutum . 21-04-07, σε ξύλο καστανιάς.
Terfezia olbiensis. 2008, υπόγεια σε λαδανια
Trametes pubescens. 10-11-06, σε ξύλο οξυάς.
Trametes versicolor. 28-02-07, σε ξύλο μηλιάς.
Tricholoma ustaloides . 10-10-97
Tricholoma saponaseum . 10-10-97
Tricholoma sulfureum . 10-10-97
Tricholoma pseudoalbum . 10-10-97
Volvariella gloiocephala. 20-11-07, σε χωράφι με μηλιές.
Xerula radicata. 20-11-07, σε μεικτό δάσος οξυάς-καστανιάς.
Xylaria hypoxylon. 20-11-07, σε ξύλο καστανιάς.

Η αναγνώριση των ειδών έχει γίνει σε κάποια είδη από εμένα τον ίδιο (Καουνάς Βασίλης), όπου έχω ??? σημαίνει ότι ίσως πρόκειται για το είδος που αναφέρω, στα είδη που δεν αναφέρεται βιότοπος, από τον κ Ζαχαρία Αθανασίου, καθηγητής μου στο εργαστήριο Δασοπροστασίας στο ΤΕΙ Δασοπονίας Καρδίτσας και φυσικά στα υπόλοιπα από τον κ. Κωνσταντινίδη Γεώργιο, Δάσκαλο και Ερευνητή Μυκητολόγο. Για περισσότερες πληροφορίες για τα μανιτάρια στην Ελλάδα μπορείτε να ανατρέξετε στο παρακάτω site http://www.manitari.gr/ όπου είναι το μόνο στο οποίο μπορούν να πάρουν πληροφορίες για τα μανιτάρια στην Ελλάδα οι απανταχού μανιταρόφιλοι.

Πήλιο - Το βουνό των Κενταύρων. Ζαγορά - Ο επίγειος παράδεισος

2008-04-10T03:44:00.000-07:00

Στοιχεία για το χωριό μου μπορείτε να δείτε στο site του Δήμου Ζαγοράς.

http://www.zagora.gov.gr/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

Μερικές φωτογραφίες δεν μπορούν να αποτυπώσουν την ομορφιά του τόπου, αλλά σίγουρα δίνουν μια ιδέα για το τι πρόκειται.

Χορευτό

Μερική άποψη του χωριού από το δρόμο προς Μακρυράχη.

Τοπία με φόντο την οξυά που κυριαρχεί στα μεγάλα υψόμετρα του Πηλίου.

Ένα άλλο στοιχείο που συνθέτει το τοπίο της Ζαγοράς, είναι το υδάτινο. Πηγές, ρυάκια, ρέμματα, ακόμα και καταρράκτες συναντάς όλο το χρόνο στο βουνό.

Η παραλία του Χορευτού αποτελεί το επίνειο της Ζαγοράς, με βαθιά, καταγάλανα, καθαρά νερά. Η θέα προς το Αιγαίο είναι καταπληκτική.

Μέρος της όμορφης κεντρικής πλατείας του χωριού. Ο Άγιος Γεώργιος.

Οι ανθισμένες μηλιές δίνουν ένα ωραίο τόνο την άνοιξη στο τοπίο. Η μηλοκαλλιέργεια είναι σχεδόν η αποκλειστική ενασχόληση των Ζαγοριανών.

Μανιτάρια 1

2008-04-10T02:44:00.001-07:00

Mutinus caninus

Xerocomus

Hygrocybe

Tricholoma

Cantharellus cibarius

Leucocortinarius bulbiger

Lactarius cimicarius

Tricholoma saponaceum

Lepista

Russula

Macrolepiota mastoidea

Russula cyanoxantha

Lactarius vietus

Tricholoma sulphureum

Russula fageticola

Tricholoma ustaloides

Megacollybia platyphylla

Melanoleuca melaleuca

Pleurotus dryinus

Xerocomus chrysenderon

Astraeus hygrometicus

Scleroderma citrinum

Auricularia auricule judae

Amanita phalloides

Psathyrella conopylus

Amanita ceasarea

Boletus edulis

Psathyrella candolleana

Anulohypoxylon cohaerens

Russula foetens

Stereum hirsitum

Coltricia perennis

Ganoderma lucidum

Grifola frondosa

Fistulina hepatica

Mycena polygramma

Armillaria mellea

Cantharellus cibarius var. pallidus

Lactarius piperatus

Laetiporus sulphureus

Leucoagaricus leucothites

Meripillus giganteus

Amanita rubescens

Boletus luridiformis

Polyporus squamosus

Lepiota clypeolaria

Lactarius blenius

Helvella crispa

Oudemansiella mucida

Macrolepiota procera

Hydnum rufescens

Xerula radicata

Lactarius chrysorrheus

Hydnum repandum

Sarcodon glaucopus

Clitocybe odora

Volvariella gloiocephala

Cantharellus tubaeformis

Xylaria hypoxylon

Phaeomarasmius erinaceus

Scleroderma geaster

Trametes pubescens

Trametes versicolor

Phellinus torulosus

Panaeolus papilionaceus

Paxillus involutus

Pizolithus arrchizus

Ramaria aurea

Schizophyllum commune

Fomes fomentarius

Gyromitra esculenta

Hypholoma fasciculare

Laccaria amethystina

Lepista nuda

Clitocybe nebularis

Coprinus comatus

Coprinopsis picaceus

Crucibulum leave

Diatrype disciformis

Albatrellus pes-caprae

Amanita citrina

Amanita muscaria

Amanita pantherina

Amanita vaginata

Bovista paludosa

Υπόγεια μανιτάρια στο Πήλιο

2008-04-10T02:22:00.000-07:00

14-07-10
Πορταριά

Melanogaster broomeanus

23-04-10

Gautieria trabutii
2η Πανελλήνια καταγραφή

10-11-09

Hysterangium clathroides
1η Πανελλήνια καταγραφή

30-07-09

Gautieria othii, Ζαγορά
2η Πανελλήνια καταγραφή

30-07-09

Leucogaster nudus, Ζαγορά

18-03-09

Tuber sp.
Η πρώτη μου τρούφα στη Ζαγορά, δυστυχώς βρέθηκε ανώριμη και δεν έγινε εφικτή η αναγνώριση της, υποθέτω από τα μακροσκοπικά χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για την ferrugineum.

18-03-09

Protoglosum niveum, Ζαγορά

18-03-09

Melanogaster ambiguus, Ζαγορά

30-06-08

Hysterangium pompholyx - Ζαγορά
1η Πανελλήνια καταγραφή

16-04-08

Hysterangium nephriticum - Ζαγορά
1η Πανελλήνια καταγραφή

Terfezia olbiensis - Ζαγορά
1η Πανελλήνια καταγραφή

Wakefieldia macrospora - Πορταριά
1η Πανελλήνια καταγραφή

Hymenogaster hessei - Πορταριά

Hymenogaster vulgaris - Ζαγορά
1η Πανελλήνια καταγραφή

Απρίλιος 2007

Elaphomyces muricatus - Ζαγορά
2η Πανελλήνια καταγραφή

Ιούλιος 2007

Octavianina asterosperma - Ζαγορά
1η Πανελλήνια καταγραφή